Shloka 19
हेमन्तवर्णनम् तथा भरतधर्मनिष्ठा-चिन्तनम्
Winter Description and Reflection on Bharata’s Devotion
अग्राह्यवीर्यः पूर्वाह्णे मध्याह्ने स्पर्शतस्सुखः।संरक्तः किञ्चिदापाण्डुरातपश्शोभते क्षितौ।।।।
agrāhyavīryaḥ pūrvāhṇe madhyāhne sparśataḥ sukhaḥ | saṃraktaḥ kiñcidāpāṇḍur ātapaḥ śobhate kṣitau ||
പൂർവാഹ്നത്തിൽ സൂര്യന്റെ പ്രഭാവം പിടികിട്ടാത്തതുപോലെ; മധ്യാഹ്നത്തിൽ അതിന്റെ സ്പർശം സുഖകരം; ഭൂമിയിലെ ആടപം അല്പം ചുവപ്പോടെ, കുറെ പാണ്ഡുരിമ ചേർന്ന് ശോഭിക്കുന്നു.
Once Rama, delight of the Raghu race, went to the beautiful river Godavari for ablution in the early hours of the morning.
FAQs
It reflects balance and appropriateness (mādhurya/yukti): just as warmth becomes beneficial at the right time, dharmic action is timely, measured, and suited to circumstance.
A continuation of winter portrayal, distinguishing the sun’s gentle forenoon from its comfortable midday warmth.
Moderation and wise attunement to time (kāla) and context.