Adhyaya 93

ഈ അധ്യായത്തിൽ നാരദൻ തന്റെ വൃത്താന്തമായി രാജാവ് ദിവോദാസനും മഹർഷി ജാതൂകರ್ಣനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം വിവരിക്കുന്നു. ദിവോദാസൻ—ഒരു സ്ത്രീ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ മോചിതയാകും? എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ജാതൂകರ್ಣൻ അത്യന്തം പുണ്യപ്രദമായെങ്കിലും പലപ്പോഴും “അപ്രസിദ്ധ”മായ ഒരു മാർഗം ഉപദേശിക്കുന്നു: വൈശാഖാരംഭത്തിൽ, സൂര്യൻ മേടരാശിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന വേളയിൽ, പ്രഭാതസ്നാനം, തീർത്ഥസ്നാനം, ദാനം, കൂടാതെ ഹരി/മാധവന്റെ സ്തോത്രം ശ്രവിക്കുകയും കീർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക। ഈ ആചരണങ്ങളാൽ പാപങ്ങൾ ഹരിയുടെയോ ഗരുഡന്റെയോ മുമ്പിൽ സർപ്പങ്ങൾ ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ നശിക്കുന്നു എന്നു ഉപമകളാൽ പറയുന്നു. ഫലമായി ആ സ്ത്രീയുടെ ദുഃഖം നീങ്ങുന്നു, ദാമ്പത്യസുഖം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു, വംശത്തിൽ സുദേവന്റെ ജനനം ഫലമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അവസാനം റേവാനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധയായ കന്യയുടെ വിവാഹം ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് രാജാവിനെ ഉപദേശിച്ച്, വൈശാഖമാഹാത്മ്യത്തിലെ ‘ചിത്രാ ആഖ്യാനം’ എന്നതായി അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു।