Adhyaya 91

നാരദ–അംബരീഷ സംവാദത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ അധ്യായം ദേവശർമ കണഖലത്തിൽ ഗംഗാതീരത്ത് അനുഷ്ഠിച്ച വൈശാഖവ്രതം വിവരിക്കുന്നു. മേഷരാശിയിൽ സൂര്യൻ നിലകൊള്ളുന്ന മാധവമാസത്തിൽ അദ്ദേഹം വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് മധുസൂദനനെ പൂജിക്കുന്നു; യമ–നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യം കാത്ത്, ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം ചെയ്യുന്നു; കൃച്ഛ്രാദി തപസ്സുകളും സ്വീകരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം തേനും എള്ളും അർപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണരെ ഭോജനിപ്പിക്കുന്നു, ദക്ഷിണയോടുകൂടി ഗോദാനം നൽകുന്നു, തീർത്ഥത്തിൽ നിരന്തര സ്നാനലാഭം ലഭിക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഭക്തിശീലമായ ഭാര്യയും സേവയാലും കേശവാരാധനയാലും അതേ അനുഷ്ഠാനക്രമം പിന്തുടരുന്നു. ഈ പുണ്യഫലമായി ധനസമൃദ്ധി, സദ്ഗുണമുള്ള പുത്രന്മാർ, ദീർഘകാല കീർത്തി എന്നിവ ലഭിച്ച്, അവസാനം മാധവഭക്തിയാൽ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഉപസംഹാരത്തിൽ മധുസൂദനന് അതിപ്രിയമായ മാധവമാസത്തിന്റെ മഹിമ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.