Adhyaya 87

അംബരീഷ രാജാവ് നാരദനോടു ചോദിക്കുന്നു—സ്നാനം പോലെയുള്ള ചെറിയ കർമത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ അത്ര വലിയ ഫലം ലഭിക്കുന്നു? നാരദൻ പറയുന്നു: ധർമ്മം അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമാണ്; വിധി, ദേശ-കാലം, സാഹചര്യം, അന്തഃകരണഭാവം എന്നിവ അനുസരിച്ച് ഫലം വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണങ്ങളായി വിശ്വാമിത്രന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠയാൽ വന്ന പരിവർത്തനം, “നാരായണ” നാമോച്ചാരണം മൂലം അജാമിലന്റെ മോചനം, അഗ്നി–ചിങ്ങാരി ഉപമയിലൂടെ ഹരിനാമം പരോക്ഷമായി ഉച്ചരിച്ചാലും പാപം ദഹിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് വൈശാഖ/മാധവമാസ മഹിമ—മാധവപൂജയും പ്രഭാതത്തിൽ ഗംഗയിലും രേവാ/നർമദയിലും സ്നാനവും അപാര പുണ്യം നൽകുന്നു. എന്നാൽ ഭക്തിയും ശുദ്ധസങ്കൽപ്പവും ഇല്ലാതെ വെറും ഉപവാസമോ സ്നാനമോ ഫലശൂന്യമാണെന്ന് പറയുന്നു. അവസാനം ദേവശർമയും ഭാര്യ സുമനയും ഉൾപ്പെട്ട ആഭ്യന്തരകഥയിലൂടെ സന്തോഷം, ലോഭം, മോഹം, കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ കർമബന്ധനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം ആരംഭിക്കുന്നു.