Adhyaya 70

ഈ അധ്യായത്തിൽ ഗോവിന്ദന്റെ ദിവ്യധാമവും അവിടെയുള്ള സഭയുടെ ദർശനവും വർണ്ണിക്കുന്നു. ഗോവിന്ദൻ രാധയോടൊപ്പം സിംഹാസനത്തിൽ വിരാജിക്കുന്നു; ലലിതാദി പ്രധാന ശക്തി-പരിചാരികമാരെ പ്രകൃതി-തത്ത്വവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി, രാധികയെ മൂലപ്രകൃതിയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ദിക്കുകളിലും ദ്വാരങ്ങളിലുമായി സഖീഗണങ്ങളും അനേകം ഗോപിമാരും ദിവ്യസ്ത്രീകളും കൃഷ്ണവിരഹവേദനയിൽ പോലും പ്രേമരസത്തിൽ ലീനരായി നിലകൊള്ളുന്നു. തുടർന്ന് സ്വർണമയ മണ്ഡപങ്ങൾ, പ്രാകാരങ്ങൾ, ഉദ്യാനങ്ങൾ, കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമായ ക്ഷേത്രസദൃശമായ വിശ്വരചന ചിത്രീകരിക്കുന്നു. പിന്നെ വാസുദേവാദി വ്യൂഹരൂപങ്ങൾ അവരുടെ സഹചാരി ദേവിമാരോടുകൂടെ പ്രകാശിക്കുകയും, ശുദ്ധസത്ത്വമയ വൈഷ്ണവ ശ്രേഷ്ഠരുടെ സാന്നിധ്യം വിവരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനം അന്തർമുഖ ഭക്തിയും ‘മന്ത്രചൂഡാമണി’യെ മന്ത്രങ്ങളുടെ ജനകസ്രോതസ്സായി ഉപദേശിക്കുകയും, പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും ഗോവിന്ദപ്രേമപരമാനന്ദം ഫലമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.