Adhyaya 58

ഈ അധ്യായത്തിൽ സീതയെക്കുറിച്ച് ലോകാപവാദം ഉയരുന്നു—നീചജനൻ/ധോബി പറഞ്ഞതിനെ ആധാരമാക്കി രാജ്യത്ത് നിന്ദ പരക്കുന്നു. ഇത് കേട്ട് രാമന്റെ സഹോദരന്മാർ ദുഃഖത്തിൽ വിഹ്വലരായി മൂർച്ചിതപ്രായരാകുന്നു. ശത്രുഘ്നൻ ജാനകിയുടെ നിർദോഷിത്വം ദൃഢമായി സംരക്ഷിച്ച്, ഗംഗയുടെ സർവപാവനതയെ ഉപമയായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി—ഗംഗ എല്ലാവരെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുപോലെ സീതയും പൂർണ്ണനിഷ്കളങ്കയാണെന്ന് പറഞ്ഞു, അവളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതെന്ന് രാമനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ രാമൻ ലോകനിന്ദ ഒഴിവാക്കി നിർമ്മലകീർത്തി കാത്തുസൂക്ഷിക്കലാണ് പ്രധാനമെന്ന് കരുതി, ലക്ഷ്മണനോട് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു—ഗർഭിണിയായ സീതയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ തപസ്വിനികളെ കാണാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന വ്യാജേന വനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന്. ലക്ഷ്മണൻ ഉള്ളിൽ തകർന്നാലും ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നു. രഥം പുറപ്പെടുമ്പോൾ അശുഭനിമിത്തങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു—കണ്ണുതടിപ്പ്, അപശകുന മൃഗപക്ഷികൾ, പക്ഷികളുടെ ദിശമാറ്റം. അവസാനം സീത ജാഹ്നവീ ഗംഗയെ ദർശിക്കുന്നു—ദിവ്യ പാവനരൂപിണിയായി—അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണൻ അവളോട് ഇറങ്ങാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു; ഇവിടെ രാജാജ്ഞയും വനവാസവും തമ്മിലുള്ള അതിരുറപ്പിക്കുന്നു.