
The Slaying of Bhīmanāda and the Teaching on Gaṅgā–Ocean Confluence, Land-Donation Ethics, and Karmic Consequences
രാജസഭയിൽ വസിക്കുന്ന ഒരു രക്ഷക-വീരനെ, ജീവികളെ വിഴുങ്ങുന്ന ഖഡ്ഗധാരി ഭീമനാദന്റെ ഭീകരത അവസാനിപ്പിക്കാൻ രാജാവ് നിയോഗിക്കുന്നു. ഗംഗയുടെ സമുദ്ര-സംഗമത്തിനടുത്ത് അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്ത് വീരൻ ഭീമനാദനെ വധിക്കുന്നു. ഉടൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പാർഷദന്മാരോടുകൂടി ഒരു തേജോമയ പുരുഷൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, കഥയെ കർമ്മഫല-ന്യായവും ധർമ്മനീതിയും സംബന്ധിച്ച ഉപദേശത്തിലേക്ക് തിരിക്കുന്നു. ധർമ്മബുദ്ധി എന്ന ധർമ്മനിഷ്ഠ രാജാവ് തന്റെ അനുഭവം പറയുന്നു—പാഖണ്ഡികളുടെ മോഹത്തിൽ പെട്ട് ദ്വിജധർമ്മം ലംഘിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് ഉപജീവനമര്യാദയും ഭൂദാനനീതിയും തെറ്റിച്ചതിനാൽ, ചെറുതായി തോന്നിയ കുറ്റം മഹാവിപത്തായി മാറി രാജ്യനാശവും യമശാസനത്തിലെ നരകഫലവും വരുത്തി. ചിത്രഗുപ്തന്റെ രേഖയും ഭാസ്കരി-ദേവന്റെ സാക്ഷ്യവും ചേർത്ത് വിധി വിശദീകരിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഗംഗാസാഗര തീർത്ഥാചാരം—പ്രഭാതസ്നാനം, നാരായണപൂജ, ഗാനം-നൃത്തം സഹിത ഭക്തി, തുളസീസേവ—പ്രശംസിക്കുന്നു. അവിടെ കാണാതാകൽ, വിലാപം, ആത്മഹത്യാഭാവം തുടങ്ങിയ മനുഷ്യദുഃഖങ്ങൾ വരച്ചുകാട്ടി, മോഹവും ‘എന്റെ’ എന്ന പിടിവാശിയും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു; അവസാനം ഗൃഹദൃശ്യത്തിൽ ഗന്ധിനി മാധവനെ ശാസിക്കുന്നു.
No shlokas available for this adhyaya yet.