Adhyaya 24

ഏകാദശിയുടെ പുണ്യം കേട്ട ശേഷം ജൈമിനി, തുളസിയുടെ മഹിമ വിശദീകരിക്കണമെന്ന് വ്യാസനോട് ചോദിക്കുന്നു. വ്യാസൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്—തുളസി ദിവ്യാധിഷ്ഠാനമാണ്; അവിടെ ശ്രീവിഷ്ണുവും സമസ്ത ദേവഗണങ്ങളും തീർത്ഥങ്ങളും വസിക്കുന്നു. അതിനാൽ തുളസിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ മഹാഫലപ്രദമാകുന്നു. അധ്യായത്തിൽ തുളസി-സേവയുടെ വിധങ്ങൾ പറയുന്നു—ജലം ഒഴിക്കുക, നിഴൽ നൽകുക, സന്ധ്യാസമയത്ത് ദീപാർപ്പണം, വേരിടത്തിന്റെ ശുചീകരണം/മാർജനം, നട്ടുപിടിപ്പിക്കൽ, സംരക്ഷണം. ഇവയുടെ ഫലമായി പാപനാശം, സമൃദ്ധി, പുണ്യവർദ്ധന, ഒടുവിൽ മോക്ഷം എന്നിവ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ഇല പറിക്കാനുള്ള മന്ത്രങ്ങളും നിയമങ്ങളും നൽകി, വിഷ്ണുവിന് “വേദന” ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ അഹിംസയും ആദരവും ഊന്നിപ്പറയുന്നു. തുടർന്ന് ധാത്രി/ആമലകി (നെല്ലിക്ക) യുടെ മഹിമയും തുളസിയോട് സമമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇരുവരും കർമ്മകാണ്ഡഫലസിദ്ധിക്ക് അനിവാര്യങ്ങൾ; ഇവ ഉള്ളിടത്ത് ദാനം, പൂജ, ജപം മുതലായവ അക്ഷയഫലം നൽകും, ഇല്ലാത്തിടം അശുദ്ധവും ആത്മീയമായി നിർഫലവുമാണെന്ന് പറയുന്നു.