Adhyaya 19

വ്യാസൻ ജൈമിനിയോട് പറയുന്നു—നാരായണനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും അനിഷ്ടം സംഭവിക്കുകയില്ല; വിഷ്ണുവിന്റെ മഹിമ വൈഷ്ണവരുടെ ഇടയിൽ മാത്രം പ്രസ്താവിക്കണം. തുടർന്ന് ദൃഷ്ടാന്തം: ഉർവീശു എന്ന പാപശീലനെ ബന്ധുക്കൾ തള്ളിക്കളയുമ്പോൾ അവൻ കള്ളനായിത്തീരും. നദീതീരത്ത് വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണർ ഹരിക്കുള്ള നൈവേദ്യാർപ്പണധർമ്മം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് കേട്ട്, മുരാരിക്ക് അർപ്പിക്കാനുറച്ച വസ്തു പരിശുദ്ധമാണെന്ന് ഓർത്ത്, നൈവേദ്യത്തിനായി നിശ്ചയിച്ച ശർക്കര (ഗുഡ്) സ്വയം കഴിക്കാതെ ദാനം ചെയ്യുന്നു. ജനാർദനൻ അവന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു; നാട്ടുകാർ കൊന്നാലും അവൻ ഹരിധാമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം കഥയിൽ സർവജനി എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ സ്വപ്നത്തിൽ കേശവനെ ദർശിച്ച് പശ്ചാത്താപസ്തോത്രം പാടുന്നു. വിഷ്ണു രഹസ്യമായ കർമ്മകാരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—മുൻജന്മത്തിൽ പക്ഷിയായി അനവധിയായി നൈവേദ്യം ഭക്ഷിച്ചതിലൂടെ മോക്ഷത്തിന്റെ വിത്ത് ലഭിച്ചതെന്ന്. തുടർന്ന് എന്താണ് ഭഗവാനെ പ്രസന്നിപ്പിക്കുന്നത്, എന്താണ് കോപിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന ആചാരസംഹിത പറയുന്നു—ഭക്തി, സേവ, ദാനം, ശുചിത്വം, സത്യം, വൈഷ്ണവസത്കാരം പ്രീതികരം; വൈഷ്ണവനിന്ദ മഹാപരാധം. നിത്യമായി വാസുദേവപൂജ ചെയ്യണമെന്ന് ഉപദേശിച്ച് സമാപിക്കുന്നു.