Adhyaya 18

ജൈമിനി പരമതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമ സംക്ഷിപ്തമായി ചോദിക്കുന്നു. വ്യാസൻ (തുടർന്ന് പുരാണവക്താവിന്റെ സ്വരത്തിൽ) ലവണസമുദ്രതീരത്തിലെ പുരുഷോത്തമ-ക്ഷേത്രത്തെ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാളും ദുർലഭവും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠവുമെന്നു സ്തുതിക്കുന്നു. അവിടെ പ്രവേശിച്ചാൽ ജീവികൾ ‘വിഷ്ണുസദൃശർ’ ആകുന്നു; അതിനാൽ കുറ്റാന്വേഷണവും നിന്ദയും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. അവിടത്തെ പ്രസാദാന്നം ലക്ഷ്മി തയ്യാറാക്കിയതും ഹരി ഭുജിച്ചതുമെന്നു മഹിമപ്പെടുത്തി, പാപനാശകവും മോക്ഷസൗകര്യകരവുമെന്നു പറയുന്നു. ഇന്ദ്രദ്യുമ്ന, മാർകണ്ഡേയ, രോഹിണി, ശ്വേതഗംഗ, സമുദ്രം തുടങ്ങിയ പുണ്യജലങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ്, അവിടെ സ്നാനം, പിതൃതർപ്പണം, ദാനം, ജപം, യജ്ഞം, വിഷ്ണുപൂജ എന്നിവ അക്ഷയഫലം നൽകുന്നതായി വിധിക്കുന്നു. ജഗന്നാഥൻ, ബലഭദ്രൻ, സുഭദ്ര എന്നിവരുടെ ദർശനം—പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണ്ടികാ യാത്രയിലും ഉത്സവകാലങ്ങളിലും—മുക്തിയും ലൗകികാനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു. അവസാനം സംസാരതരണം സാധ്യമാക്കുന്ന പരമതീർത്ഥമായി പുരുഷോത്തമ-ക്ഷേത്രത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.