Adhyaya 17

ജൈമിനിയുടെ ചോദ്യത്തിന് വ്യാസൻ പറയുന്നു: കേശവൻ വസിക്കുന്ന പുരുഷോത്തമക്ഷേത്രത്തിൽ ഹരി-ഭക്തി പരമപാവനവും ശ്രേഷ്ഠശുദ്ധികാരിണിയുമാണ്. കഥയിൽ ഭദ്രതനു എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ വിഷയാസക്തിയിൽ വീണ് വൈദികകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, ശ്രാദ്ധദിനത്തിലും വേശ്യയിലേക്കു പോകാൻ ഒരുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ ലജ്ജയും പശ്ചാത്താപവും ഉണർന്ന്, മാർകണ്ഡേയ മുനിയുടെ ശരണം പ്രാപിച്ച് തന്റെ പാപങ്ങൾ സമ്മതിച്ച് ശുഭദേഹാദി വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദാംത എന്ന ഗുരുമുനി അവനോട് ക്രിയയോഗത്തിന്റെ പ്രായോഗിക മാർഗം ഉപദേശിക്കുന്നു—ദോഷത്യാഗം, സദാചാരം, ദേവാലയസേവ, പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങൾ, മന്ത്രജപം, വിഷ്ണുവിന്റെ 108 നാമങ്ങളുടെ വിനിയോഗ-ധ്യാനസഹിത പാരായണം. അഞ്ചുദിവസം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചതിന് ശേഷം ശ്രീഹരി ദർശനം നൽകി സ്തുതിയും പ്രായശ്ചിത്തഭാവവും സ്വീകരിച്ച് ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽ സ്ഥിരഭക്തിയുടെ വരം നൽകുകയും സഖ്യത സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ദാംതിനും ദർശനം ലഭിക്കുന്നു; മനുഷ്യജന്മവും ഭാരതവർഷവും ദുർലഭം, ഇവിടെ ഉപാസനയാൽ മോക്ഷസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു എന്ന മഹിമയോടെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.