Adhyaya 13

ഈ അധ്യായത്തിൽ ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ വിഷ്ണുപൂജാവിധി വിവരിക്കുന്നു—ശീതള അഭിഷേകം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗം, ചാമരത്തോടെ വീശൽ, കൂടാതെ ദേവാലയം/പൂജാസ്ഥലം യോജ്യമോ അയോഗ്യമോ എന്നതിന്റെ നിയമങ്ങൾ. തുടർന്ന് മാസക്രമത്തിൽ: ആഷാഢത്തിൽ ദധ്യന്നം, വെണ്ണ മുതലായ നൈവേദ്യങ്ങൾ; ശ്രാവണ-ഭാദ്രപദങ്ങളിൽ പുഷ്പ-ഫലാർപ്പണം, ആഹാരനിയമങ്ങളും നിരോധനങ്ങളും; ആശ്വിനത്തിൽ ജലാർപ്പണം/അർഘ്യദാനത്തിന് യുക്തമായ കാലനിർണ്ണയം പറയുന്നു. അനന്തരമായി ശുചിത്വ-ആചാരഭാഗം—വസ്ത്രധാരണം, കേശക്രമം, ഗൃഹപ്രതിഷ്ഠ, തിലകവിധി, വൈഷ്ണവ ശസ്ത്രചിഹ്നധാരണം—ഇവയെല്ലാം രക്ഷാകരവും പാവനവും മോക്ഷപ്രദവുമെന്നായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അവസാനം കാർത്തികമാസഭക്തിയുടെ മഹിമ—ദീപദാനം, തുളസി/ബില്വപൂജ, താമരാർച്ചന—വിശേഷമായി പുകഴ്ത്തുന്നു; ഒരു ഇതിഹാസത്തിൽ മുൻ കള്ളനും വിഷ്ണുവിന് ഒരൊറ്റ താമര അർപ്പിച്ച് ഭക്തിയാൽ മാറി ജ്ഞാനവും മോക്ഷവും നേടുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു।