Adhyaya 11

ഈ അധ്യായത്തിൽ വൈഷ്ണവന്റെ പ്രാതഃകാല പൂജാവിധി ക്രമമായി ഉപദേശിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കൽ, മലവിസർജനനിയമങ്ങൾ, ശൗചാചാരം, മണ്ണും വെള്ളവുംകൊണ്ടുള്ള ശുദ്ധി, ദന്തധാവനവും ജിഹ്വാശുദ്ധിയും സംബന്ധിച്ച കാല‑വിധി‑നിഷേധങ്ങൾ എന്നിവ വിവരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് രാത്രിവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് നാരായണസ്മരണം ചെയ്യുകയും, ലക്ഷ്മീസഹിതം ശ്രീകൃഷ്ണനെ ജാഗരിപ്പിച്ച് സേവാഭാവത്തിന്റെ അംഗങ്ങൾ നിർവഹിക്കണമെന്നും പറയുന്നു. അടുത്തതായി ക്ഷേത്രസേവ—പഴയ അവശിഷ്ടങ്ങൾ നീക്കംചെയ്യൽ, തൂത്തുവാരൽ, മണ്ണ്/ഗോമയം ലേപനം—ഇവയെ അതിമഹാപുണ്യകരമെന്ന് പ്രശംസിക്കുന്നു. പാത്ര‑ഉപകരണശുദ്ധി, സ്നാനാചാരം, പാദപ്രക്ഷാളനത്തോടെ ഗർഭഗൃഹപ്രവേശം, ആസന‑ദിശാനിയമങ്ങൾ എന്നിവയും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ശംഖവും തുളസിയും ചേർത്ത് ദേവസ്നാനം, ദിക്ബന്ധനം, സംകല്പം, ന്യാസം, കൃഷ്ണധ്യാനം, ഉപചാരങ്ങൾ, മന്ത്രജപം, നൈവേദ്യം, പ്രദക്ഷിണ‑നമസ്കാരക്രമം എന്നിവ വിശദമാക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ പ്രസാദതത്ത്വം പ്രതിപാദിക്കുന്നു—നിർമാല്യം, തുളസിയുടെ സുഗന്ധം, വിഷ്ണുപാദോദകം, നൈവേദ്യം എന്നിവ പാപനാശകരം; പൂജാഫലത്തിന്റെ നിർണായക കാരണം ഒടുവിൽ ഭക്തിയേ ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.