Adhyaya 9

Verse 1

कश्यप उवाच । एवं संबोधितस्तत्र आत्मा ध्यानादिकैस्तदा । त्यक्तुकामः स तत्कार्यं पंचात्मकं स बुद्धिमान्

കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: അവിടെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ആത്മാവ് ധ്യാനാദി ശാസനകളാൽ, ജ്ഞാനിയായി, പഞ്ചഭൂതബന്ധിതമായ പഞ്ചാത്മക പ്രവർത്തിയെ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു।

Verse 2

निमित्तान्येव पश्यैव प्राप्य तांस्तान्प्रयाति सः । विहाय कायं निर्लक्ष्यं पतितं नैव पश्यति

അവൻ നിമിത്തങ്ങളേ മാത്രം കണ്ടു, ആ ആ ലക്ഷ്യങ്ങളെ പ്രാപിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു। ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്—വീണുകിടന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത ദേഹത്തെ—അവൻ പിന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയില്ല।

Verse 3

सहवर्द्धितयोर्नास्ति संबंधः प्राण देहयोः । धनपुत्रकलत्रैश्च संबंधः केन हेतुना

ഒരുമിച്ച് വളർന്നാലും പ്രാണനും ദേഹവും തമ്മിൽ സ്ഥിരബന്ധമില്ല। പിന്നെ ധനം, പുത്രൻ, ഭാര്യ എന്നിവരോടുള്ള യഥാർത്ഥബന്ധം എന്തു കാരണംകൊണ്ട്?

Verse 4

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ क्लैब्यं मा भज सुप्रिये । अयमेव परं ब्रह्म अयमेव सनातनः

ഇതു അറിഞ്ഞ് ശാന്തിയിലേക്കു പ്രവേശിക്ക; പ്രിയേ, ദൗർബല്യത്തെ ആശ്രയിക്കരുത്. അവൻ തന്നെയാണ് പരബ്രഹ്മം; അവൻ തന്നെയാണ് സനാതനൻ.

Verse 5

अयमात्मस्वरूपेण दैत्य देवेषु संस्थितः । अयं ब्रह्मा अयं रुद्रो ह्ययं विष्णुः सनातनः

അവൻ തന്റെ ആത്മസ്വരൂപത്താൽ ദൈത്യരിലും ദേവന്മാരിലും സ്ഥാപിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മാ; അവൻ തന്നെയാണ് രുദ്രൻ; തീർച്ചയായും അവൻ തന്നെയാണ് സനാതന വിഷ്ണു.

Verse 6

अयं सृजति विश्वानि अयं पालयते प्रजाः । संहरत्येष धर्मात्मा धर्मरूपी जनार्दनः

അവൻ തന്നെയാണ് ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്; അവൻ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടികളെ പരിപാലിക്കുന്നത്. അവൻ തന്നെയാണ് ലയിപ്പിക്കുന്നതും—ധർമ്മാത്മാവായ, ധർമ്മസ്വരൂപനായ ജനാർദനൻ.

Verse 7

अनेनोत्पादिता देवा दानवाश्चैव सुप्रिय । देवाश्चाधर्मनिर्मुक्ता धर्महीनाः सुतास्तव

പ്രിയേ, ഇതുവഴിയാണ് ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഉത്ഭവിച്ചത്. ദേവന്മാർ അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തരായി; എന്നാൽ നിന്റെ പുത്രന്മാർ ധർമ്മഹീനരായി.

Verse 8

धर्मोयं माधवस्यांगं सर्वदैवैश्च पालितम् । धर्मं च चिंतयेद्देवि धर्मं चैव तु पालयेत्

ഈ ധർമ്മം മാധവന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) അംശമാണ്; എല്ലാ ദേവന്മാരാലും പരിപാലിക്കപ്പെട്ടത്. അതിനാൽ ദേവീ, ധർമ്മത്തെ ധ്യാനിക്കയും ധർമ്മത്തെ ആചരിച്ച് സംരക്ഷിക്കയും ചെയ്യുക.

Verse 9

तस्य विष्णुः स धर्मात्मा सर्वदैव प्रसादवान् । धर्मेण वर्तिता देवाः सत्येन तपसा किल

അവനോടു ധർമ്മാത്മാവും സദാ പ്രസന്നനുമായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു സന്നിഹിതനായിരുന്നു. സത്യമായി, ദേവന്മാർ ധർമ്മം, സത്യം, തപസ്സ് എന്നിവകൊണ്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.

Verse 10

येषां विष्णुः प्रसन्नो वै धर्मस्तैरिह पालितः । विष्णोः कायमिदं धर्मं सत्यं हृदयमेव च

വിഷ്ണു സത്യമായി പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നവരാണ് ഈ ലോകത്ത് ധർമ്മം ആചരിച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നത്. ധർമ്മം വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹമാണ്; സത്യം തന്നെയാണ് അവന്റെ ഹൃദയം.

Verse 11

यस्तौ पालयते नित्यं तस्य विष्णुः प्रसीदति । दूषयेद्यः सत्यधर्मौ पापमेव प्रपालयेत्

സത്യംയും ധർമ്മവും—ഈ രണ്ടും നിത്യമായി പാലിക്കുന്നവനോട് വിഷ്ണു പ്രസന്നനാകും. എന്നാൽ സത്യധർമ്മങ്ങളെ മലിനമാക്കുന്നവൻ പാപത്തെയേ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 12

तस्य विष्णुः प्रकुप्येत नाशयेदतिवीर्यवान् । वैष्णवैः पालितं धर्मं तपः सत्येन संस्थितैः

അവനോടു വിഷ്ണു കോപിച്ച്, പരമ വീര്യവാനായി അവനെ നശിപ്പിക്കും; കാരണം ഇത് വൈഷ്ണവർ തപസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ച് സത്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട് പാലിക്കുന്ന ധർമ്മമാണ്.

Verse 13

तेषां प्रसन्नो धर्मात्मा रक्षामेवं करोति च । तव पुत्रा दनोः पुत्राः सैंहिकेयास्तथैव च

അവരോടു പ്രസന്നനായ ആ ധർമ്മാത്മാവ് ഇങ്ങനെ തന്നെ സംരക്ഷണം ചെയ്യുന്നു—നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും, ദനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെയും, അതുപോലെ സൈംഹികേയരെയും കൂടി.

Verse 14

अधर्मेणापि पापेन वर्तिताः पापचेतसः । सूदिता वासुदेवेन समरे चक्रपाणिना

അധർമ്മവും പാപവും ആശ്രയിച്ച പാപചിത്തർ; യുദ്ധത്തിൽ ചക്രധാരിയായ വാസുദേവനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു।

Verse 15

योसावात्मा मयोक्तः पूर्वमेव तवाग्रतः । सोयं विष्णुर्न संदेहो धर्मात्मा सर्वपालकः

ഞാൻ മുമ്പ് നിന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞ ആ പരമാത്മാവേ ഇവിടെയിരിക്കുന്ന വിഷ്ണു; സംശയമില്ല. അദ്ദേഹം ധർമ്മസ്വരൂപനും സർവ്വപാലകനുമാണ്।

Verse 16

दैत्यकायेषु यः स्वस्थः पापमेव समास्थितः । जघ्निवान्दानवान्देवि स च क्रुद्धो महामतिः

ദൈത്യശരീരങ്ങളിൽ വസിച്ചിട്ടും അചഞ്ചലനായി പാപത്തിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടവൻ—ഹേ ദേവി—ആ മഹാമതി ക്രോധിച്ച് ദാനവരെ വധിച്ചു।

Verse 17

स बाह्याभ्यंतरे भूत्वा तव पुत्रा निपातिताः । येन चोत्पादिता देवि तेनैव विनिपातिताः

അവൻ ബാഹ്യവും അന്തരവും ആയി നിന്നു നിന്റെ പുത്രന്മാരെ വീഴ്ത്തി; ഹേ ദേവി, ആരാൽ അവർ ജനിച്ചുവോ, അതേ അവനാൽ തന്നേ അവർ നശിച്ചു।

Verse 18

नैषां मोहस्तु कर्तव्यो भवत्या वचनं शृणु । पापेन वर्तते योसौ स एव निधनं व्रजेत्

ഇവരെക്കുറിച്ച് നീ മോഹിക്കരുത്; എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക. പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവൻ തന്നേ നാശം (മരണം) പ്രാപിക്കും।

Verse 19

तस्मान्मोहं परित्यज्य सदाधर्मं समाश्रय । दितिरुवाच । एवमस्तु महाभाग करिष्ये वचनं तव

അതുകൊണ്ട് മോഹം ഉപേക്ഷിച്ച് സദാ ധർമ്മത്തെ ആശ്രയിക്ക. ദിതി പറഞ്ഞു—ഏവമസ്തു, മഹാഭാഗാ! ഞാൻ നിന്റെ വചനം അനുസരിക്കും.

Verse 20

कश्यपं च मुनिश्रेष्ठमेवमाभाष्य दुःखिता । संबोधिता सा मुनिना दुःखं संत्यज्य संस्थिता

ഇങ്ങനെ ദുഃഖിതയായി അവൾ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ കശ്യപനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. മുനിയുടെ ഉപദേശവും ആശ്വാസവും ലഭിച്ച് അവൾ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിച്ച് ശാന്തയായി നിലകൊണ്ടു.