Adhyaya 60

Verse 1

कृकल उवाच । कथं मे जायते सिद्धिः कथं पितृविमोचनम् । एतन्मे विस्तरेणापि धर्मराज वदाधुना

കൃകലൻ പറഞ്ഞു—“എനിക്ക് സിദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കും? എന്റെ പിതൃമോചനം എങ്ങനെ സംഭവിക്കും? ഹേ ധർമ്മരാജാ, ഇതു ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വിശദമായി പറയുക.”

Verse 2

धर्म उवाच । गच्छ गेहं महाभाग त्वां विना दुःखमाचरत् । संबोधय त्वं सुकलां स्वपत्नीं धर्मचारिणीम्

ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ മഹാഭാഗാ, വീട്ടിലേക്കു പോകുക. നിന്നില്ലാതെ അവൾ ദുഃഖത്തിൽ കഴിയുന്നു. ധർമ്മചരിണിയായ നിന്റെ ഭാര്യ സുകലയെ നീ ആശ്വസിപ്പിക്ക.”

Verse 3

श्राद्धदानं गृहं गत्वा तस्या हस्तेन वै कुरु । स्मृत्वा पुण्यानि तीर्थानि यजस्व त्वं सुरोत्तमान्

അവളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു അവളുടെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ ശ്രാദ്ധദാനം നടത്തുക. പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളെ സ്മരിച്ച് നീ ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്ക.

Verse 4

तीर्थयात्राकृता सिद्धिस्तव चैव भविष्यति । भार्यां विना तु यो लोके धर्मं साधितुमिच्छति

തീർത്ഥയാത്രയിൽ നിന്നുള്ള സിദ്ധി നിനക്കും തീർച്ചയായും ലഭിക്കും. എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിൽ ഭാര്യയില്ലാതെ ധർമ്മം സാധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ—

Verse 5

स गार्हस्थ्यं विलोप्यैव एकाकी विचरेद्वनम् । विफलो जायते लोके तं न मन्यंति देवताः

ഗാർഹസ്ഥധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ലോകത്തിൽ നിഷ്ഫലനാകുന്നു; ദേവതകൾ അവനെ ആദരിക്കുകയില്ല।

Verse 6

यज्ञाः सिद्धिं तदायांति यदा स्याद्गृहिणी गृहे । एकाकी स समर्थो न धर्मार्थसाधनाय च

ഗൃഹത്തിൽ ഗൃഹിണി ഉണ്ടായാൽ യജ്ഞങ്ങൾ സിദ്ധിയിലേക്കെത്തും; ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പുരുഷൻ ധർമ്മാർത്ഥസാധനത്തിന് സമർത്ഥനല്ല।

Verse 7

विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा च तं वैश्यं गतो धर्मो यथागतम् । कृकलोपि स धर्मात्मा स्वगृहं प्रतिप्रस्थितः

വിഷ്ണു അരുളിച്ചെയ്തു—ആ വൈശ്യനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ധർമ്മൻ വന്ന വഴിയേ തന്നെ മടങ്ങി; ധർമ്മാത്മാവായ കൃകലനും തന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു।

Verse 8

स्वगृहं प्राप्य मेधावी दृष्ट्वा तां च पतिव्रताम् । सार्थवाहेन तेनापि स्वस्थानं प्राप्य बुद्धिमान्

സ്വഗൃഹത്തിലെത്തിയ മേധാവി അവളെ—പതിവ്രതയെ—കണ്ടു; ബുദ്ധിമാനായ ആ സാർത്ഥവാഹനും തന്റെ സ്ഥാനത്തെത്തി।

Verse 9

तया समागतं दृष्ट्वा भर्तारं धर्मकोविदम् । कृतं सुमंगलं पुण्यं भर्तुरागमने तदा

ധർമ്മത്തിൽ നിപുണനായ ഭർത്താവ് തിരിച്ചെത്തിയതായി കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ അന്ന് ഭർത്താവിന്റെ ആഗമനത്തിൽ പുണ്യവും സുമംഗളവുമായ കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു।

Verse 10

समाचष्ट स धर्मात्मा धर्मस्यापि विचेष्टितम् । समाकर्ण्य महाभागा भर्तुर्वाक्यं मुदावहम्

അപ്പോൾ ആ ധർമ്മാത്മാവ് ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും വിശദീകരിച്ചു. മഹാഭാഗ്യവതി ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ ആനന്ദദായക വചനങ്ങൾ കേട്ട് ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിച്ചു.

Verse 11

धर्मवाक्यं प्रशस्याथ अनुमेने च तं तथा । विष्णुरुवाच । अथो स कृकलो वैश्यस्तया सार्धं सुपुण्यकम्

ധർമ്മവാക്യം പ്രശംസിച്ച് അവൻ അതുപോലെ സമ്മതവും നൽകി. വിഷ്ണു അരുളിച്ചെയ്തു—അപ്പോൾ കൃകലൻ എന്ന വൈശ്യൻ അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന് അത്യന്തം പുണ്യകരമായ കര്‍മ്മം ചെയ്തു.

Verse 12

चकार श्रद्धया श्राद्धं देवतागृहसंस्थितः । पितरो देव गंधर्वा विमानैश्च समागताः

ദേവാലയത്തിൽ ഇരുന്ന് അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തി. അപ്പോൾ പിതൃകൾ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവർ വിമാനം കയറി അവിടെ എത്തി.

Verse 13

तुष्टुवुस्तौ महात्मानौ दंपती मुनयस्तथा । अहं चापि तथा ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

അപ്പോൾ മുനിമാർ ആ മഹാത്മ ദമ്പതികളെ—ഭർത്താവിനെയും ഭാര്യയെയും—സ്തുതിച്ചു; അതുപോലെ ഞാനും, ബ്രഹ്മാവും, ദേവിയോടുകൂടിയ മഹേശ്വരനും സ്തുതിച്ചു.

Verse 14

सर्वे देवाः सगंधर्वा विमानैश्च समागताः । अहमेव ततो ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

എല്ലാ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടെ വിമാനം കയറി അവിടെ എത്തി. തുടർന്ന് ഞാൻ തന്നേ ബ്രഹ്മരൂപത്തിലും, ദേവിയോടൊന്നായ മഹേശ്വരരൂപത്തിലും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

Verse 15

सर्वे देवाः सगंधर्वास्तस्याः सत्येन तोषिताः । ऊचुश्च तौ महात्मानौ धर्मज्ञौ सत्यपंडितौ

അവളുടെ സത്യനിഷ്ഠയാൽ ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടി സർവ്വദേവന്മാരും സന്തുഷ്ടരായി; ധർമ്മജ്ഞരും സത്യപണ്ഡിതരുമായ ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളോടു സംസാരിച്ചു।

Verse 16

भार्यया सह भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । कृकल उवाच । कस्य पुण्यप्रसंगेन तपसश्च सुरोत्तमाः

“സുവ്രതാ, നിനക്കു മംഗളം; ഭാര്യയോടുകൂടെ വരം അപേക്ഷിക്ക.” കൃകലൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ സുരോത്തമന്മാരേ, ആരുടെ പുണ്യസംഗത്താലും ഏതു തപസ്സാലും നിങ്ങൾ പ്രസന്നരായി പ്രാപ്യരാകുന്നു?”

Verse 17

सभार्याय वरं दातुं भवंतो हि समागताः । इंद्र उवाच । एषा सती महाभागा सुकला चारुमंगला

“നിങ്ങൾ എന്റെ ഭാര്യയോടുകൂടെ എനിക്ക് വരം നൽകുവാൻ ഇവിടെ സമാഗമിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു—“ഈ സതി മഹാഭാഗ്യവതി; സർവ്വാംഗസൗന്ദര്യസമ്പന്നയും മനോഹരമംഗളലക്ഷണയുമാണ്.”

Verse 18

अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च

അവളുടെ സത്യത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്; നിനക്കു വരം നൽകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സംക്ഷേപത്തിൽ ഇതുതന്നെ പ്രസ്താവിച്ചു; മുൻവൃത്താന്തവും അതുപോലെ തന്നെ പറഞ്ഞു।

Verse 19

तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः

അവളുടെ ചരിതമാഹാത്മ്യം ശ്രവിച്ചപ്പോൾ ഭർത്താവ് ആനന്ദിച്ചു. ആ ധർമ്മാത്മാവ് അവളോടുകൂടെ, ഹർഷംകൊണ്ട് വിറയുന്ന കണ്ണുകളോടെ, പരമാനന്ദത്തിൽ ലീനനായി।

Verse 20

ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः

സകല ദേവതകളും നമസ്കരിച്ചു; അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു— “മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ സനാതനമായ ആ ത്രിദേവന്മാർ പ്രസന്നരായാൽ…”

Verse 21

अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्

മറ്റു പുണ്യ ഋഷിമാർ എനിക്കു മേൽ കരുണ കാണിച്ച് (ഈ വരം നൽകി)— ഞാൻ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽ ദേവന്മാരോടു ഇങ്ങനെ തന്നെ ഭക്തി ആചരിക്കും।

Verse 22

धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः

നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ എനിക്കു ധർമ്മത്തിലും സത്യത്തിലും അനുരാഗം ഉണ്ടാകട്ടെ; പിന്നെ ഞാൻ ഭാര്യയോടും പിതൃപുരുഷന്മാരോടും കൂടി വൈഷ്ണവ ലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ।

Verse 23

गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः । एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति

“ഹേ ദേവന്മാരേ, മഹൗജസ്വികളായ നിങ്ങൾ പ്രസന്നരായാൽ ഞാൻ പുറപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു— “എവമസ്തു, മഹാഭാഗ; എല്ലാം തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും.”

Verse 24

पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः

അതിനുശേഷം, ഹേ ഭൂപതേ, അവർ ആ ഇരുവരുടെയും മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി; പിന്നെ മഹാപുണ്യമയമായ, ലളിതവും സുസ്വരവുമായ ഗാനം ആലപിച്ചു।

Verse 25

गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम

ഗാനതത്ത്വം അറിഞ്ഞ ഗന്ധർവന്മാർ ഗാനം ചെയ്തു; അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘം നൃത്തം ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടെ ദേവന്മാർ, ഹേ നൃപോത്തമ, തത്തത്തം ധാമങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി.

Verse 26

वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते

വരം നൽകി, ആ പതിവ്രതയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അവർ പുറപ്പെട്ടു. ‘നാരീ-തീർത്ഥം’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ തീർത്ഥം ഇങ്ങനെ വിവരണമായി; ഇനി നിന്നോട് കുറെ കൂടി പറയുന്നു.

Verse 27

एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ഹേ രാജാവേ, ഈ അനുത്തമ പുണ്യാഖ്യാനം ഞാൻ നിന്നോട് പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞു. ഇത് ശ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും.

Verse 28

श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते

ശ്രദ്ധയോടെ സുകലയുടെ ഉത്തമാഖ്യാനം ശ്രവിക്കുന്ന സ്ത്രീ സൗഭാഗ്യവതിയാകും; സത്യമായി, അവൾ പുത്രപൗത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതയാകുകയില്ല.

Verse 29

मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा

അവൾ ധനധാന്യങ്ങളിൽ ആനന്ദിച്ചു ഭർത്താവിനോടുകൂടെ സുഖമായി ജീവിക്കും. അവൾ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിലും പതിവ്രതയായിരിക്കും—മറ്റെങ്ങനെ അല്ല.

Verse 30

ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः

ബ്രാഹ്മണൻ വേദവിദ്വാനാകുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ വിജയിയാകുന്നു. വൈശ്യന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ധനവും ധാന്യവും നിശ്ചയമായും സമൃദ്ധമാകും—സംശയമില്ല.

Verse 31

धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते

ഹേ രാജാവേ, മനുഷ്യൻ ധർമ്മജ്ഞനായി ജനിക്കുന്നു; സദാചാരത്താൽ സുഖവാനാകുന്നു. ശൂദ്രനും സുഖം പ്രാപിച്ച് പുത്ര-പൗത്രന്മാർകൊണ്ട് വർദ്ധിക്കുന്നു.

Verse 32

विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता

ധനവും ധാന്യവും അലങ്കരിക്കുന്ന വിപുലമായ ലക്ഷ്മീ (സമൃദ്ധി) ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.

Verse 60

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനോപാഖ്യാനാന്തർഗതമായ സുകലാ-ചരിത്രത്തിലെ ഷഷ്ടിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി.