Adhyaya 100
Bhumi KhandaAdhyaya 10015 Verses

Adhyaya 100

The Cyavana Narrative (within the Glory of Guru-tīrtha, in the Vena Episode)

നർമദാതീരത്ത് പുത്രൻ വിജ്വലൻ പിതാവായ കുഞ്ജലനെ സമീപിച്ച് ‘വാസുദേവാഭിധാന’ സ്തോത്രത്തിന്റെ മഹിമ വിവരിക്കുന്നു; ആ സ്തുതിയാൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു പ്രത്യക്ഷനായി വരം നൽകിയതായും പറയുന്നു. അത് കേട്ട് കുഞ്ജലൻ ആനന്ദത്തോടെ പുത്രനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, വാസുദേവ-കീർത്തനത്തിലൂടെ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവിനെ സഹായിക്കുന്നത് അത്യന്തം പുണ്യമാണെന്ന് പ്രശംസിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പരമ്പരാഗത പ്രാമാണ്യം വീണ്ടും ഉറപ്പാക്കുന്നു—പുലസ്ത്യൻ ഭീഷ്മനോട്, ച്യവനന്റെ സന്നിധിയിൽ ഈ മഹാത്മാക്കളുടെ സമഗ്രചരിതം താൻ പറഞ്ഞുവെന്ന് അറിയിക്കുന്നു. വേന-പ്രസംഗത്തിൽ ഉപദേശമായി വൈഷ്ണവജ്ഞാനം ശംഖത്തിൽ പകരുന്ന അമൃതത്തോട് ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു; ശ്രവണം തൃപ്തിയല്ല, മറിച്ച് ശ്രദ്ധ വർധിപ്പിക്കുന്നു. കുഞ്ജലന്റെ കൂടുതൽ കൃത്യങ്ങളും ‘നാലാം പുത്രൻ’ എന്ന വിഷയവും പറയണമെന്ന അപേക്ഷ ഉയരുന്നു; ഭഗവാൻ കുഞ്ജലചരിതം പറയാമെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു. അവസാനം ഫലശ്രുതി—ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നത് ആയിരം പശുദാനത്തിന് തുല്യമായ പുണ്യം നൽകുന്നു।

Shlokas

Verse 1

विष्णुरुवाच । नर्मदायास्तटे रम्ये वटे तिष्ठति वै पिता । विज्वलोऽपि समायातः पितरं प्रणिपत्य सः

വിഷ്ണു അരുളിച്ചെയ്തു—രമണീയമായ നർമദാതീരത്ത് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ പിതാവ് വസിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. വിജ്വലനും അവിടെ എത്തി പിതാവിനെ പ്രണാമിച്ച് വന്ദിച്ചു।

Verse 2

वासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्यापि महामतिः । समाचष्टे स धर्मात्मा महिमानं पितुः पुरः

ആ ധർമ്മാത്മാവും മഹാമതിയുമായവൻ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ‘വാസുദേവാഭിധാന’ എന്ന സ്തോത്രത്തിന്റെ മഹിമ വിശദീകരിച്ചു।

Verse 3

यथा विष्णुः समागत्य ददौ तस्मै वरं शुभम् । तत्सर्वं कथयामास सुप्रसन्नेन चेतसा

പിന്നീട് അവൻ അത്യന്തം പ്രസന്നമായ ചിത്തത്തോടെ എല്ലാം പറഞ്ഞു—വിഷ്ണു എങ്ങനെ അവിടെ വന്ന് അവനു മംഗളകരമായ വരം നൽകിയെന്നതെല്ലാം।

Verse 4

कुंजलोपि च वृत्तांतं समाकर्ण्य स भूपतेः । हर्षेण महताविष्टः पुत्रमालिंग्य विज्वलम्

രാജാവിന്റെ വൃത്താന്തം കേട്ട കുഞ്ജലനും മഹാഹർഷത്തിൽ ആവിഷ്ടനായി. തന്റെ പുത്രനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ആനന്ദദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിച്ചു।

Verse 5

आह पुण्यं कृतं वत्स त्वया राज्ञे महात्मने । उपकारं महापुण्यं वासुदेवस्य कीर्तनात्

അവൻ പറഞ്ഞു—“വത്സാ, ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിനായി നീ പുണ്യകർമ്മം ചെയ്തു. വാസുദേവന്റെ കീർത്തനത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ഈ ഉപകാരം പരമപവിത്രമാണ്.”

Verse 6

एवमाभाष्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । पुत्रं देवसमोपेतं स्तुत्वा चैव पुनः पुनः

ഇങ്ങനെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞ് ആശീർവാദങ്ങളാൽ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു. ദേവസമ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ ആ പുത്രനെ വീണ്ടും വീണ്ടും സ്തുതിച്ചു।

Verse 7

स्थितः सरित्तटे रम्ये च्यवनस्योपपश्यतः । एतत्ते सर्वमाख्यातं तेषां वृत्तं महात्मनाम्

മനോഹരമായ നദീതീരത്ത്, ച്യവനന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ആ മഹാത്മാക്കളുടെ ചരിതം മുഴുവനും ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു।

Verse 8

वैष्णवानां महाराज अन्यत्किं ते वदाम्यहम् । वेन उवाच । अमृतं शंखपात्रेण पानार्थं मम चार्पितम्

“മഹാരാജാ, വൈഷ്ണവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയണം?” വേനൻ പറഞ്ഞു—“ശംഖപാത്രത്തിൽ പാനം ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അമൃതം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.”

Verse 9

तस्मात्कस्य न च श्रद्धा पातुं मर्त्यस्य भूतले । उत्तमं वैष्णवं ज्ञानं पानानामिह सर्वदा

അതുകൊണ്ട് ഈ ഭൂതലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഏത് മർത്ത്യനാണ് ഇതിനെ പാനം (ഗ്രഹണം) ചെയ്യാൻ ശ്രദ്ധയില്ലാതിരിക്കുക? ഇവിടെ സദാ പാനയോഗ്യങ്ങളിൽ പരമ വൈഷ്ണവജ്ഞാനമേ ശ്രേഷ്ഠം।

Verse 10

त्वयैवं कथ्यमानस्य पाने तृप्तिर्न जायते । श्रोतुं हि देवदेवेश मम श्रद्धा विवर्द्धते

നീ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോഴും പാനം ചെയ്തതുപോലെ എനിക്ക് തൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നില്ല। ദേവദേവേശാ! കേൾക്കുന്തോറും എന്റെ ശ്രദ്ധ മാത്രമേ വർദ്ധിക്കൂ।

Verse 11

कथयस्व प्रसादान्मे कुंजलस्यापि चेष्टितम् । महात्मना किमुक्तं च चतुर्थं तनयं प्रति

കൃപയാൽ കുഞ്ജലന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും എനിക്ക് പറയുക; മഹാത്മാവ് നാലാമത്തെ പുത്രനെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറഞ്ഞു എന്നും അറിയിക്കണം।

Verse 12

तत्त्वं सुविस्तरादेव कृपया कथयस्व मे । श्रीभगवानुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं कुंजलस्य च

കൃപയാൽ തത്ത്വം വിശദമായി എനിക്ക് പറയുക। ശ്രീഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്തു—കേൾക്കുക; ഇപ്പോൾ കുഞ്ജലന്റെ ചരിതവും ഞാൻ വിവരിക്കും।

Verse 13

बहुश्रेयः समायुक्तं चरित्रं च्यवनस्य च । इदं पुण्यं नरश्रेष्ठ आख्यानं पापनाशनम्

ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ! അനേകം മംഗളങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ ഈ ആഖ്യാനം ച്യവനന്റെ ചരിതമാണ്। ഇത് പുണ്യകഥയും പാപനാശകവുമാണ്।

Verse 14

यः शृणोति नरो भक्त्या गोसहस्रफलं लभेत्

ഭക്തിയോടെ ശ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍ സഹസ്ര ഗോദാനഫലത്തോടു തുല്യമായ പുണ്യഫലം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 100

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे शततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനോപാഖ്യാനാന്തർഗത ഗുരുതീർത്ഥമാഹാത്മ്യത്തിലെ ച്യവനചരിത്രം എന്ന ശതതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി।