വസു–മോഹിനീ സംവാദത്തിൽ മോഹിനീ, മുൻ രാമായണപാരായണം പാപനാശകവും പുണ്യവർധകവും എന്നു പ്രശംസിച്ച് സേതുവിന്റെ പരമ മഹിമ ചോദിക്കുന്നു. വസു പറയുന്നു—സേതുവിന്റെ ദർശനമാത്രം തന്നെ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നു, കാരണം അവിടെ ഭഗവാൻ ശ്രീരാമേശ്വരൻ വസിക്കുന്നു; നിയന്ത്രിത മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്ന പൂജ പരമപദം നൽകും. തുടർന്ന് സേതുവിലെ തീർത്ഥങ്ങൾ—ചക്രതീർത്ഥം, താലതീർത്ഥം, സീതാകുണ്ഡം, മംഗളതീർത്ഥം, അമൃതവാപി, ബ്രഹ്മകുണ്ഡം, ലക്ഷ്മണതീർത്ഥം, ജടാതീർത്ഥം, ഹനുമത്കുണ്ഡം, അഗസ്ത്യതീർത്ഥം, രാമകുണ്ഡം, ലക്ഷ്മീതീർത്ഥം, അഗ്നിതീർത്ഥം, ശിവതീർത്ഥം, ശംഖതീർത്ഥം, കോടിതീർത്ഥം, സാധ്യാമൃതം, സർവതീർത്ഥം, ധനുഷ്കോടി, ക്ഷീരകുണ്ഡം, കപിതീർത്ഥം, ഗായത്രീ–സരസ്വതീ തീർത്ഥങ്ങൾ, ഋണമോചന—ഇവയുടെ പ്രത്യേകം ഫലങ്ങൾ പറയുന്നു: അമരത്വം, ബ്രഹ്മലോകം/ശിവലോകം, യോഗഗതി, ആരോഗ്യം, വിജയം, സന്തതി-ധനം, സമൃദ്ധി-സൗന്ദര്യം, ബന്ധനവും കടവും വിട്ടുമോചനം, ദുഷ്ടജന്മം ഒഴിവാക്കൽ. അവസാനം ഈ സേതു തീർത്ഥമാഹാത്മ്യം വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും എന്നു പറയുന്നു।
No shlokas available for this adhyaya yet.
Darśana is presented as immediately purifying, but disciplined worship and correctly performed snāna-rites are framed as the higher, intentional means that mature purification into stable attainment—yogic gati, desired aims, and ascent to specific lokas.
The phalas range from pāpa-kṣaya and inexhaustible merit to specific worldly and trans-worldly outcomes: health, victory, progeny, wealth, prosperity/beauty, avoidance of evil rebirth, release from debts and bondage, and attainment of Brahmaloka, Śivaloka, Sādhya-loka, or Rāma-sāyujya/sālokya-type residence.
It operates like an indexed directory: each named tīrtha is a node with a clear ritual action (primarily snāna, plus dāna/japa/homa) and an explicit result, enabling pilgrims and readers to navigate Setu as a structured soteriological landscape.