Shloka 18
तत्सौम्यश्रृंगे मणिभिः प्रदीप्ते स्थित्वा क्षणार्द्धं हरिमग्नचेताः । देवीमुमां संप्रतिबोध्य शक्त्या तालत्रयेणाप्यभिभूय सत्त्वान् ॥ १८ ॥
tatsaumyaśrṛṃge maṇibhiḥ pradīpte sthitvā kṣaṇārddhaṃ harimagnacetāḥ | devīmumāṃ saṃpratibodhya śaktyā tālatrayeṇāpyabhibhūya sattvān || 18 ||
മണികളാൽ ദീപ്തമായ ആ സൗമ്യശിഖരത്തിൽ അർദ്ധക്ഷണം നിലകൊണ്ട്, ഹരിയിൽ ലീനചിത്തനായി അവൻ നിന്നു. തന്റെ ശക്തിയാൽ ദേവി ഉമയെ ഉണർത്തി, മൂന്നു താളപരിമാണം വരെയുള്ള സത്ത്വങ്ങളെയും അഭിഭവിച്ച് അവൻ പ്രബലനായി.
Narada (narrating within a Tirtha-Mahatmya episode)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It highlights that absorption in Hari (Viṣṇu-bhakti) becomes a source of extraordinary spiritual efficacy—so potent that it can awaken divine energies (Umā) and subdue obstructing forces.
The phrase hari-magna-cetāḥ shows bhakti as single-pointed immersion; from that inner steadiness arises śakti (spiritual power) that transforms circumstances and overcomes resistance.
No specific Vedāṅga doctrine is taught directly; however, the use of the traditional measure “tāla” reflects classical metrology/measurement conventions employed in śāstric descriptions.