Shloka 70
The Greatness of Kāśī (Kāśī-māhātmya) and Avimukta’s Liberative Power
तदवाप्नोति धर्मात्मा तत्र स्नात्वा वरानने । स्वस्वमप्यत्र यो दद्याद्ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ ७० ॥
tadavāpnoti dharmātmā tatra snātvā varānane | svasvamapyatra yo dadyādbrāhmaṇe vedapārage || 70 ||
ഹേ സുമുഖീ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന ധർമാത്മാവ് ആ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അവിടെ വേദപാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണന് തന്റെ ധനത്തിൽ നിന്നു അല്പമെങ്കിലും ദാനം ചെയ്യുന്നവനും അതേ പുണ്യഫലം നേടുന്നു.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It teaches that tīrtha-snāna becomes spiritually complete when joined with dāna—supporting a Veda-master Brāhmaṇa—so the pilgrim truly attains the promised fruit (puṇya and upliftment).
Though framed as tīrtha-mahātmyā, it supports bhakti indirectly: humility, purity through sacred bathing, and selfless giving are devotional dispositions that prepare the heart for Viṣṇu-bhakti and sustained dharma.
It highlights reverence for Veda-learning itself—honoring a vedapāraga Brāhmaṇa—implying the preservation of śākhā study and allied disciplines (like vyākaraṇa for correct recitation) through patronage and ritual charity.