Shloka 29
Dialogue of Father and Son (Pitṛputra-saṃvāda) — Mohinī Episode
कच्चिन्न वासरे विष्णोर्नरा भुंजंति पुत्रक । शशिनि क्षीणतां प्राप्ते कच्चिच्छ्राद्धपरो नरः ॥ २९ ॥
kaccinna vāsare viṣṇornarā bhuṃjaṃti putraka | śaśini kṣīṇatāṃ prāpte kaccicchrāddhaparo naraḥ || 29 ||
പുത്രകാ, വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിതമായ ദിനത്തിൽ ജനങ്ങൾ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി വ്രതം പാലിക്കുന്നുണ്ടോ? കൂടാതെ ചന്ദ്രൻ ക്ഷീണിക്കുന്നപ്പോൾ (കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ) മനുഷ്യൻ ശ്രാദ്ധകർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ തൽപരനാകുന്നുണ്ടോ?
Narada
Vrata: Viṣṇu-vāra upavāsa (Viṣṇu’s sacred day; likely Ekādaśī/Viṣṇu-related fasting, but not explicitly named)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
The verse links two pillars of dharma—Viṣṇu-oriented restraint (vrata/niyama) and ancestral duty (śrāddha)—showing that devotion is expressed through disciplined conduct and timely rites.
Bhakti here is not only emotion but practice: honoring Viṣṇu’s sacred day through abstention/fasting and maintaining reverence for dharma by performing śrāddha at the proper lunar time.
It points to Jyotiṣa-based timing: observing rites according to the Moon’s waning phase (tithi/pakṣa awareness), which governs when śrāddha and related duties are appropriately performed.