Shloka 15
Adhyaya 84 — The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon
ते संमता जनपदेषु धनानि तेषां तेषां यशांसि न च सीदति धर्मवर्गः । धन्यास्त एव निभृतात्मजभृत्यदारा येषां सदाभ्युदयदा भवती प्रसन्ना ॥
te saṃmatā janapadeṣu dhanāni teṣāṃ teṣāṃ yaśāṃsi na ca sīdati dharmavargaḥ / dhanyāsta eva nibhṛtātmajabhṛtyadārā yeṣāṃ sadābhyudayadā bhavatī prasannā
നിനക്കു പ്രസന്നത ലഭിക്കുന്നവർ ലോകത്തിൽ പൂജ്യർ; ധനം അവരുടേതു, യശസ്സും അവരുടേതു, അവരുടെ ധർമ്മനിധി നശിക്കുകയില്ല. അവർ തന്നേ ഭാഗ്യവാന്മാർ—ഭക്തിപുത്രന്മാർ, സേവകർ, ഭാര്യമാർ എന്നിവരോടുകൂടിയവർ—കാരണം നീ, സമൃദ്ധിദായിനി, അവരോടു നിത്യവും കൃപാലുവാണ്.
FAQs
The verse establishes that worldly success (artha), fame (yashas), and the preservation of righteousness (dharma) are not merely results of human effort but are contingent upon the Grace (Prasada) of the Divine Mother. It synthesizes the pursuit of material well-being with spiritual devotion.
This verse is embedded within the Manvantara characteristic of the Purana, specifically describing the narrative of the Savarni Manu period where the Devi's exploits are central.
It portrays the Goddess as 'Abhyudayada' (Giver of Rise/Prosperity). Esoterically, this signifies that the Shakti is the underlying energy that sustains social order and domestic stability, transforming the chaotic energy of the demons into the constructive energy of the householder's life.