Adhyaya 79: The Vaivasvata Manvantara: Classes of Devas, the Seven Sages, and Manu’s Nine Sons

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ऊनाशीतितमोऽध्यायः- 79 मार्कण्डेय उवाच आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः । भृगवोऽङ्गिरसश्चाष्टौ यत्र देवगणाः स्मृताः ॥

മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ആ (മൻവന്തര)ത്തിൽ ദേവന്മാർ ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രർ, സാധ്യർ, വിശ്വേദേവർ, മരുത്ഗണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; ഭൃഗുക്കളും അങ്കിരസന്മാരും എട്ട് (ഗണങ്ങൾ) ഉണ്ട്.

Verse 2

आदित्या वसवो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः । साध्याश्च मरुतो विश्वे धर्मपुत्रगणास्त्रयः ॥

ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ—ഇവർ കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാരെന്നു അറിയണം. സാധ്യർ, മരുതർ, വിശ്വേദേവർ—ധർമ്മപുത്രന്മാരുടെ മൂന്നു ഗണങ്ങൾ.

Verse 3

भृगोस्तु भृगवो देवाः पुत्रा ह्यङ्गिरसः सुताः । एष सर्गश्च मारीचो विज्ञेयः साम्प्रताधिपः ॥

ദേവന്മാരിലെ ഭൃഗുക്കൾ ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രന്മാർ തന്നേ; ആംഗിരസർ അംഗിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ. ഈ സൃഷ്ടി (സർഗം) ഇപ്പോൾ അധിഷ്ഠിതമായ മാരീച വംശപരമ്പരയായി ഗ്രഹിക്കണം.

Verse 4

ऊर्जस्वी नाम चैवेन्द्रो महात्मा यज्ञभागभुक् । अतीतानागताः ये च वर्तन्ते साम्प्रतञ्च ये ॥

ഇന്ദ്രന് ‘ഊർജസ്വീ’ എന്ന നാമം—മഹാത്മാവ്, യജ്ഞഭാഗം അനുഭവിക്കുന്നവൻ. കഴിഞ്ഞുപോയ ഇന്ദ്രന്മാർ, വരാനിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്മാർ, ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ള ഇന്ദ്രന്മാർ—

Verse 5

सर्वे ते त्रिदशेन्द्रास्तु विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः । सहस्राक्षाः कुलिशिनः सर्व एव पुरन्दराः ॥

ദേവന്മാരിലെ ആ എല്ലാ ഇന്ദ്രന്മാരും സമാനലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരെന്നു അറിയണം—സഹസ്രാക്ഷർ, വജ്രധാരികൾ, എല്ലാവരും ‘പുരന്ദരർ’ (ദുർഗ്ഗനാശകർ).

Verse 6

मघवन्तो वृषाः सर्वे शृङ्गिणो गजगामिनः । ते शतक्रतवः सर्वे भूताभिभवतेजसः ॥

അവർ എല്ലാവരും മഘവാന്മാർ—വൃഷഭസദൃശർ, ശൃംഗമുള്ളവർ, ഗജഗതിയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ. അവർ എല്ലാവരും ശതക്രതുക്കൾ—ജീവികളെ ജയിക്കുന്ന ദീപ്തിയുള്ളവർ.

Verse 7

धर्माद्यैः कारणैः शुद्धैराधिपत्यगुणान्विताः । भूतभव्यभवन्नाथाः शृणु चैतत् त्रयं द्विज ॥

ഐശ്വര്യവും അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവരായി, ധർമ്മാദി കാരണങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട—ഭൂതം, ഭാവി, വർത്തമാനം എന്നിവയുടെ അധിപതികളേ—ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ഈ ത്രയം ശ്രവിക്കുവിൻ।

Verse 8

भूर्लोकोऽयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं दिवः स्मृतम् । दिव्याख्याश्च तथा स्वर्गस्त्रैलोक्यमिति गद्यते ॥

ഭൂര്ലോകം ‘പൃഥ്വി’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അന്തരീക്ഷം ആകാശം/ദ്യു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ‘ദിവ്യ’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ സ്വർഗ്ഗം—ഈ മൂന്നും ത്രൈലോക്യം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 9

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानृषिः । गौतमश्च भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥

അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, മഹർഷി കാശ്യപൻ; ഗൗതമൻ, ഭരദ്വാജൻ; കൂടാതെ വിശ്വാമിത്രൻ—അവൻ ‘കൗശിക’ എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 10

तथैव पुत्रो भगवाञृचीकस्य महात्मनः । जमदग्निस्तु सप्तैते मुनयोऽत्र नथान्तरे ॥

അതുപോലെ ജമദഗ്നി—മഹാത്മാവായ ഋചീകന്റെ ധന്യ പുത്രൻ—(സംഘത്തെ പൂർണ്ണമാക്കുന്നു); ഈ മന്വന്തരത്തിന്റെ ഈ ഇടവേളയിൽ ഇവരെയാണ് സപ്തർഷികൾ എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്।

Verse 11

इक्ष्वाकुर्नाभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तश्च विख्यातो नाभागारिष्ट एव च ॥

ഇക്ഷ്വാകുവും നാഭഗനും; ധൃഷ്ടനും ശര്യാതിയും; യശസ്സുള്ള നരിഷ്യന്തനും; കൂടാതെ നാഭാഗ-ആരിഷ്ടനും.

Verse 12

करूषश्च पृषध्रश्च वसुमान् लोकविश्रुतः । मनोर् वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः प्रकीर्तिताः ॥

കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ, ലോകപ്രസിദ്ധനായ വസുമാൻ—ഇവരാണ് വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ എന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 13

वैवस्वतमिदं ब्रह्मन् कथितान्ते मयाऽन्तरम् । अस्मिन् श्रुते नरः सद्यः पठिते चैव सत्तम । मुच्यते पातकैः सर्वैः पुण्यञ्च महदश्नते ॥

ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഇങ്ങനെ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിന്റെ ഈ ആഖ്യാനം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. ഇതു കേൾക്കുന്നവനും പാരായണം കേൾക്കുന്നവനും ഉടൻ തന്നെ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി മഹാപുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു।