Shloka 58
Adhyaya 45 — Jaimini’s Cosmological Questions and the Opening of Markandeya’s Account of Primary Creation
भूमेरन्तस्त्विदं सर्वं लोकालोकं घनावृतम् ।
विशेषाश्चेन्द्रियग्राह्या नियतत्वाच्च ते स्मृताः ॥
bhūmerantastvidaṃ sarvaṃ lokālokaṃ ghanāvṛtam / viśeṣāścendriyagrāhyā niyatatvācca te smṛtāḥ
പൃഥ്വിയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെയാണ് ഈ എല്ലാം—ലോകാലോകം—ഘനമായ പിണ്ഡംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യേക തത്ത്വങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയഗ്രാഹ്യമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു, കാരണം അവയുടെ സ്വരൂപം നിർണ്ണിതമാണ്.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Perception operates where forms are fixed and determinate; the subtler the principle, the less directly sense-graspable it is. The ethical implication is to not limit truth to what senses can seize.
Sarga: it continues the description of the created cosmos, including its boundaries (lokāloka) and the epistemic status of gross evolutes.
Lokāloka can symbolize the edge of ordinary cognition: beyond a certain ‘boundary,’ sensory knowing fails. The verse thus gestures toward supra-sensory inquiry (jñāna) beyond indriya-grāhya domains.