Shloka 39
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
राज्यस्य वाञ्छां सुरुतेऽग्रजोऽस्य देहस्य चेत् पञ्चमयः स राशिः ।
गुणप्रवृत्त्या मम किन्नु तत्र तत्स्थः स चाहञ्च शरीरतोऽन्यः ॥
rājyasya vāñchāṃ surute ’grajo ’sya dehasya cet pañcamayaḥ sa rāśiḥ | guṇa-pravṛttyā mama kinnu tatra tat-sthaḥ sa cāhaṃ ca śarīrato ’nyaḥ ||
ഈ ദേഹത്തിന്റെ മുൻ ഘടകമായ—പഞ്ചമയ സമുച്ചയം—രാജ്യത്വാഭിലാഷം ഉളവാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് എനിക്ക് എന്ത്? അത് ഗുണങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാത്രം. ആ സമുച്ചയം അവിടെ നില്ക്കുന്നു; ഞാൻ സാക്ഷിയായി ദേഹത്തിൽ നിന്നു വേറെയാണ്.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Ambition and craving are movements of prakṛti (guṇas), not the true Self. Recognizing this curbs greed and supports righteous governance/behavior.
A reflective teaching embedded in narrative; not part of the five purāṇic markers.
Desire for ‘kingdom’ symbolizes sovereignty of ego. The verse relocates such impulses to guṇa-dynamics, enabling the aspirant to abide as the unattached witness.