Shloka 46
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
येऽर्था नित्या ये विनश्यन्ति चान्ये ये वा स्थूला ये च सूक्ष्मातिसूक्ष्माः ।
ये वा भूमौ येऽन्तरीक्षेऽन्यतो वा तेषां तेषां त्वत्त एवोपलब्धिः ॥
ye'rthā nityā ye vinaśyanti cānye ye vā sthūlā ye ca sūkṣmātisūkṣmāḥ /
ye vā bhūmau ye 'ntarīkṣe 'nyato vā teṣāṃ teṣāṃ tvatta evopalabdhiḥ
ഏതെല്ലാം സത്തകൾ നിത്യമാണ്, മറ്റെന്തെല്ലാം നശ്വരമാണ്; ഏതെല്ലാം സ്ഥൂലമാണ്, ഏതെല്ലാം സൂക്ഷ്മമോ അതിസൂക്ഷ്മമോ; ഭൂമിയിൽ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും—അവയെല്ലാം നിനക്കാൽ മാത്രമേ അറിയപ്പെടൂ.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Knowledge itself is a divine participation: all cognition—of permanent principles or transient forms—depends on Devī. Ethically, learning and discernment are to be approached as sacred responsibilities.
Touches sarga/pratisarga by spanning all ontological levels (gross to subtle) but remains a stuti within the Devi Mahatmyam narrative.
Sarasvatī is implied as the inner light of awareness by which any object appears; the ‘most subtle’ points to the seer-principle itself, apprehended through her grace.