Shloka 1
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे कुवलयाश्वीयॆ मदालसावियोग नाम द्वाविंशोऽध्यायः ।
त्रयोविंशोऽध्यायः पुत्रावूचतुः स राजपुत्रः संप्राप्य वेगादात्मपुरं ततः ।
पित्रोरवन्दिषुः पादौ दिदृक्षुश्च मदालसाम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe kuvalayāśvīye madālasāviyogo nāma dvāviṃśo 'dhyāyaḥ | trayoviṃśo 'dhyāyaḥ putrāvūcatuḥ sa rājaputraḥ saṃprāpya vegād ātmapuraṃ tataḥ | pitror avandiṣuḥ pādau didṛkṣuś ca madālasām ||
ഇങ്ങനെ ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ കുവലയാശ്വചരിത്രത്തിൽ ‘മദാലസാവിയോഗം’ എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഇനി ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു പുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു. ആ രാജകുമാരൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ നഗരത്തിലെത്തി, മാതാപിതാക്കളുടെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു, മദാലസയെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു।
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The narrative re-centers on filial piety and family bonds: returning home includes honoring parents, and the emotional thread (desire to see Madālasā) drives the next chapter.
This is chiefly adhyāya-colophon plus Ākhyāna continuation; it is not a pancalakṣaṇa enumerative passage but part of the narrative framework.
The swift return to ‘one’s own city’ and bowing to parents can symbolize returning to one’s inner source and aligning with foundational principles before seeking the ‘beloved’ (Madālasā) as a figure of sought truth/wholeness.