Shloka 41
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
मातोवाच न मे मात्रा न मे स्वस्त्रा प्राप्ता प्रीतिर्नृपेदृशी ।
श्रुत्वा मुनिपरित्राणे हतं पुत्रं यथा मया ॥
mātovāca na me mātrā na me svastrā prāptā prītir nṛpa edṛśī |
śrutvā muni-paritrāṇe hataṃ putraṃ yathā mayā ||
മാതാവ് പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, മാതൃത്വത്തിലൂടെയും അല്ല, സഹോദരിത്വത്തിലൂടെയും അല്ല, എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഇത്തരമൊരു ആനന്ദം ലഭിച്ചിട്ടില്ല; എന്റെ പുത്രൻ മുനിയെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഹതനായെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ലഭിച്ച ആനന്ദം തന്നെയാണ് അത്.
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse teaches a hierarchy of values: the highest ‘joy’ is not biological or social identity, but participation—through one’s kin—in the protection of spiritual authority (muni), i.e., dharma itself.
Didactic narrative reinforcing dharma (ācāra) rather than cosmological/genealogical pañcalakṣaṇa elements.
The ‘muni’ symbolizes inner silence and wisdom; protecting the muni can signify safeguarding contemplative clarity against the ‘battle’ of passions, even at the cost of egoic attachments.