Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल ३७ “लोक हैं।) अपना स२ (0 अवज असल द्विसप्ततितमो< ध्याय: अर्जुनका अपनी पुत्रवधूके रूपमें उत्तराको ग्रहण करना एवं अभिमन्यु और उत्तराका विवाह विराट उवाच किमर्थ पाण्डवश्रेष्ठ भार्या दुहितरं मम । प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्तामिहेच्छसि,विराट बोले--पाण्डवश्रष्ठ! मैं स्वयं तुम्हें अपनी कन्या दे रहा हूँ, फिर तुम उसे अपनी पत्नीके रूपमें क्यों नहीं स्वीकार करते?
virāṭa uvāca | kimartha pāṇḍavaśreṣṭha bhāryā duhitaraṃ mama | pratigrahītuṃ nemāṃ tvaṃ mayā dattām ihecchasi ||
വിരാടൻ പറഞ്ഞു—“പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ! ഞാൻ തന്നേ എന്റെ പുത്രിയെ നിനക്കു നൽകുന്നു; എങ്കിൽ നീ അവളെ ഇവിടെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ എന്തുകൊണ്ട് ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല?”
विराट उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic propriety in marriage alliances: a king offers his daughter in gratitude and honor, while the recipient must consider ethical and relational boundaries before accepting. It sets up a discussion on what constitutes a rightful (dharma-consistent) acceptance of a marital gift.
After Arjuna’s service in Virāṭa’s court and the protection of the Matsya kingdom, King Virāṭa offers his daughter (Uttarā) to Arjuna as a bride. Virāṭa questions why Arjuna, addressed as the foremost Pāṇḍava, hesitates to accept her as his wife.