Shloka 32
दिष्ट्या भवन्त: सम्प्राप्ता: सर्वे कुशलिनो वनात् । दिष्ट्या सम्पालितं कृच्छूमज्ञातं वै दुरात्मभि:,“बड़े सौभाग्यकी बात है, जो आप सब लोग वनसे कुशलपूर्वक लौट आये। दुरात्मा कौरवोंसे अज्ञात रहकर आपने यह कष्टसाध्य अज्ञातवासका नियम पूरा कर लिया, यह भी बड़े आनन्दकी बात है
Vaiśampāyana uvāca:
Diṣṭyā bhavantaḥ samprāptāḥ sarve kuśalino vanāt | diṣṭyā sampālitaṃ kṛcchram ajñātaṃ vai durātmabhiḥ ||
“നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വനത്തിൽ നിന്ന് കുശലത്തോടെ മടങ്ങിയെത്തിയത് മഹാഭാഗ്യം. കൂടാതെ കഠിനമായ ദുരിതം ഉണ്ടായിട്ടും ദുഷ്ടരായ കൗരവർ അറിയാതെ അജ്ഞാതവാസവ്രതം നിങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയതും ഭാഗ്യമാണ്.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadfastness: enduring hardship while faithfully completing a vow, and valuing safety and moral success as blessings—especially when facing hostile, unethical opponents.
The narrator Vaiśampāyana expresses relief and congratulation that the Pāṇḍavas have returned safely after their forest exile and have successfully completed the difficult period of living incognito without being detected by their enemies (the Kauravas).