Shloka 30
समुपाप्राय मूर्धानं संश्लिष्य च पुन: पुनः । युधिष्ठिरं च भीम॑ च माद्रीपुत्री च पाण्डवौ,फिर उन्होंने युधिष्ठचिर, भीम, अर्जुन तथा नकुल-सहदेवका बार-बार मस्तक सूँघा और सबको हृदयसे लगाया
samupāprāya mūrdhānaṃ saṃśliṣya ca punaḥ punaḥ | yudhiṣṭhiraṃ ca bhīmaṃ ca mādrīputrī ca pāṇḍavau ||
അപ്പോൾ അവൾ അടുത്തെത്തി അവരുടെ ശിരസ്സുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മണത്തുനോക്കി, പുനഃപുനഃ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു—യുധിഷ്ഠിരനെയും ഭീമനെയും, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവരെയും.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kinship: after danger and separation, elders/kinsfolk reaffirm bonds through respectful, affectionate gestures. Such recognition and embrace symbolize protection, loyalty, and the moral duty to cherish one’s family and allies.
A woman (contextually a close elder/relative figure in the episode) approaches the Pāṇḍavas and, in a tender act of reunion, repeatedly smells their heads and embraces them—specifically Yudhiṣṭhira, Bhīma, and the twin sons of Mādrī (Nakula and Sahadeva).