Shloka 15
यस्त्वेव पाश्वैं5स्य महा धनुष्मान् श्यामो युवा वारणयूथपोपम: । सिंहोन्नतांसो गजराजगामी पद्मायताक्षोअर्जुन एष वीर:,इनके बगलमें जो ये महान् धनुर्धर श्यामवर्णके तरुण वीर विराज रहे हैं, जो यूथपति गजराजके समान शोभा पाते हैं, जिनके कंधे सिंहके समान ऊँचे और चाल मतवाले हाथीके समान मस्तानी है, ये ही कमलदलके समान विशाल नेत्रोंवाले वीरवर अर्जुन हैं
yas tveva pārśve 'sya mahā-dhanuṣmān śyāmo yuvā vāraṇa-yūthapopamaḥ | siṁhonnatāṁso gaja-rāja-gāmī padmāyatākṣo 'rjuna eṣa vīraḥ ||
ഉത്തര പറഞ്ഞു—ഇവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ ശ്യാമവർണ്ണ യുവവീരൻ മഹാധനുർധരൻ; ആനക്കൂട്ടത്തിന്റെ നേതാവുപോലെ ദീപ്തനായവൻ, സിംഹത്തെപ്പോലെ ഉയർന്ന ഭുജങ്ങളുള്ളവൻ, ഗജരാജനെപ്പോലെ ഗതിയുള്ളവൻ, പദ്മദളങ്ങളെപ്പോലെ വിശാലനേത്രങ്ങളുള്ളവൻ—ഇവനാണ് ആ വീരൻ അർജുനൻ।
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the classical ideal of a kṣatriya hero: strength joined with composure and noble bearing. By praising Arjuna’s disciplined power and auspicious features, it frames martial capability as an ethical excellence meant for protection and rightful action, not mere aggression.
Uttara is pointing out and identifying Arjuna, describing his appearance and heroic qualities through vivid similes (lion-shouldered, elephant-gaited, lotus-eyed). The speech functions as recognition and reassurance in a tense moment connected with impending combat.