Shloka 8
स निवृत्तो नरव्याप्रो मुडचन् वज़निभाउ्छरान् । सचिवै: संवृतो राजा रथे नाग इव श्वसन्,महाराज! इतना सुनना था कि नरश्रेष्ठ दुर्योधन साँपकी भाँति फुफकारता हुआ रथके द्वारा लौट आया और मन्त्रियोंसे घिरकर उस देवपुत्रपर वज्न-सरीखे बाणोंकी वर्षा करने लगा
sa nivṛtto naravyāghro muñcan vajranibhān śarān | sacivaiḥ saṃvṛto rājā rathe nāga iva śvasan ||
ഇതു കേട്ട ഉടൻ മനുഷ്യവ്യാഘ്രനായ ദുര്യോധനൻ തിരിഞ്ഞുവന്ന് വജ്രസമമായ അമ്പുകൾ വിട്ടുതുടങ്ങി. മന്ത്രിമാർ ചുറ്റിനിന്ന രാജാവ് രഥത്തിൽ സർപ്പത്തെപ്പോലെ ശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് ആ ദേവപുത്രന്റെ മേൽ ഭീകരമായ ശരവൃഷ്ടി ചൊരിഞ്ഞു।
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled wrath and pride manifest as violent escalation in battle; it implicitly contrasts mere ferocity with the steadiness and restraint expected of a righteous warrior.
After turning back, the king—described as a ‘tiger among men’—advances in his chariot, surrounded by ministers, and begins a fierce attack by shooting thunderbolt-like arrows at the opposing ‘son of a god’ (as indicated by the surrounding narrative).