Shloka 32
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
अतीव पाण्डवो भीष्म भीष्मश्नातीव पाण्डवम् | बभूव तस्मिन् संग्रामे राजंललोके तदद््भुतम्,राजा जनमेजय! उस युद्धमें कभी पाण्डुपुत्र अर्जुन भीष्मसे बढ़ जाते थे, तो कभी भीष्म ही अर्जुनको लाँघ जाते थे। जगत्में यह एक अद्भुत बात थी
vaiśampāyana uvāca |
atīva pāṇḍavo bhīṣma bhīṣmaś cātīva pāṇḍavam |
babhūva tasmin saṅgrāme rājañ loke tad adbhutam, rājā janamejaya ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാ ജനമേജയാ! ആ യുദ്ധത്തിൽ ലോകം അത്ഭുതമായി പറഞ്ഞൊരു കാഴ്ച ഉണ്ടായി—ചിലപ്പോൾ പാണ്ഡവനായ അർജുനൻ ഭീഷ്മനെ മറികടന്നു; ചിലപ്പോൾ ഭീഷ്മൻ തന്നെ പാണ്ഡവനെ മറികടന്നു. ഇങ്ങനെ ഇരുവരുടെയും പരാക്രമം പരസ്പരം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Excellence is not portrayed as one-sided: even the greatest warriors meet worthy equals. The verse highlights humility before skill, the testing of prowess through fair contest, and the awe inspired when dharma-bound kṣatriyas display peak capability without easy superiority.
Vaiśampāyana describes a battle scene to Janamejaya in which Arjuna and Bhīṣma alternately gain the upper hand. The shifting advantage is presented as a world-noted marvel, emphasizing the extraordinary caliber of both combatants.