Shloka 39
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
जाम्बूनदमयै: पुड्खैश्षित्रचापविनिर्गतै: । प्राच्छादयदमेयात्मा दिश: सूर्यस्य च प्रभाम्
jāmbūnadamayaiḥ puṅkhaiś citracāpavinirgataiḥ | prācchādayad ameyātmā diśaḥ sūryasya ca prabhām ||
അമേയാത്മാവായ (ദ്രോണൻ) തന്റെ വിചിത്രധനുസ്സിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ജാംബൂനദസ്വർണമയ പുച്ഛങ്ങളുള്ള അമ്പുകളാൽ ദിക്കുകളെയും സൂര്യന്റെ പ്രഭയെയും പോലും മൂടിക്കളഞ്ഞു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming force of disciplined martial ability; ethically, it implies that such immense power must be governed by dharma—right intention and restraint—since it can dominate and darken the world when unleashed.
A warrior releases a torrent of ornate, golden-shafted arrows from a splendid bow, so dense that they seem to cover the sky’s quarters and dim even the sun’s radiance, emphasizing the intensity of the battle moment.