Shloka 22
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
हयांश्व॒ रजतप्रख्यान् कड्कपत्रै: शिलाशितै: । अवाकिरदमेयात्मा पार्थ संकोपयन्निव,उनका आत्मबल असीम था। उन्होंने चाँदीके समान अंगवाले अर्जुनके श्वेत घोड़ोंको भी शानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सफेद चीलकी पाँखवाले बाणोंसे ढँक दिया। जान पड़ता था, आचार्य यह सब करके अर्जुनके क्रोधको उभाड़ना चाहते थे
hayāṁś ca rajata-prakhyān kaṅka-patraiḥ śilāśitaiḥ | avākirad ameyātmā pārthaṁ saṅkopayann iva ||
അപരിമിത ആത്മബലമുള്ള ദ്രോണാചാര്യൻ വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്ന അർജുനന്റെ വെളുത്ത കുതിരകളെയും, കല്ലിൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ അഗ്രങ്ങളോടും വെളുത്ത കൊക്ക്/കൊക്ക്പക്ഷിയുടെ ചിറകുപോലുള്ള പിഞ്ചുകളോടും കൂടിയ അമ്പുകളാൽ മൂടി; അർജുനന്റെ കോപം ഉണർത്താനെന്നപോലെ തോന്നി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in battle, skill and aggression are framed by dharma: the verse highlights controlled provocation and testing—an opponent may intensify pressure to draw out one’s full capacity, but the ideal response is disciplined courage rather than blind rage.
A mighty warrior showers Arjuna’s silver-bright horses with stone-sharpened, heron-feathered arrows, effectively covering them; the narrator remarks that it appears the teacher is doing this to rouse Arjuna’s anger and escalate the duel.