Shloka 30
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तदप्यस्य कौन्तेयश्चिच्छेद नतपर्वणा । एवमन्यानि चापानि बहूनि कृतहस्तवत् | शारद्वतस्य चिच्छेद पाण्डव: परवीरहा,परंतु कुन्तीनन्दनने झुकी हुई गाँठवाले एक बाणसे उनके उस धनुषको भी काट दिया और इसी प्रकार कृपाचार्यके बहुत-से दूसरे धनुष भी शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले पाण्डुनन्दनने हाथकी फुर्ती दिखानेमें कुशल वीरकी भाँति छिन्न-भिन्न कर डाले
sa tad apy asya kaunteyaś ciccheda nataparvaṇā | evam anyāni cāpāni bahūni kṛtahastavat | śāradvatasya ciccheda pāṇḍavaḥ paravīrahā ||
എന്നാൽ കൗന്തേയൻ വളഞ്ഞ സന്ധിയുള്ള ബാണംകൊണ്ട് അവന്റെ ആ ധനുസ്സും വെട്ടിമുറിച്ചു. ഇങ്ങനെ പരവീരഹാ പാണ്ഡവൻ ശാരദ്വതൻ (കൃപൻ)യുടെ അനേകം മറ്റു ധനുസ്സുകളും പ്രാവീണ്യമുള്ള ധനുര്ധരനെപ്പോലെ കൈവേഗം കാട്ടി ചിതറിച്ചു തകർത്തു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, precise action in conflict: a warrior’s excellence lies in controlled skill that disables harm (cutting bows) rather than uncontrolled slaughter—an ethical ideal of restraint and mastery within dharma-yuddha.
Arjuna (Kaunteya), in the Virāṭa episode’s combat, severs Kṛpācārya’s bow with a specialized arrow and then breaks many of Kṛpa’s other bows as well, demonstrating superior speed and technique and reducing the opponent’s ability to fight.