Shloka 33
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
शरास्त्रवृष्ट्या निहतो महात्मा प्रादुश्षकारातिमनुष्यकर्म । प्राच्छादयत् कर्णरथं पृषत्कै- लॉकानिमान् सूर्य इवांशुजालै:
śarāstravṛṣṭyā nihato mahātmā prāduśṣakārātimanuṣyakarma | prācchādayat karṇarathaṁ pṛṣatkaiḥ lokān imān sūrya ivāṁśujālaiḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ശരാസ്ത്രവൃഷ്ടിയിൽ ആഹതനായ ആ മഹാത്മാവ്, മനുഷ്യപരിധിയെ അതിക്രമിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങളുള്ളവൻ, തന്റെ അമ്പുകളാൽ കർണ്ണന്റെ രഥത്തെ അങ്ങനെ മൂടി; സൂര്യൻ തന്റെ കിരണജാലംകൊണ്ട് ഈ ലോകങ്ങളെ ആচ্ছാദിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true martial excellence is disciplined, purposeful action: overwhelming force is portrayed as controlled skill that decisively restrains an opponent, likened to the sun’s orderly spread of rays—power expressed with direction rather than chaos.
A great warrior, after being struck by a shower of arrows, displays superhuman prowess and responds by blanketing Karṇa’s chariot with his own arrows, visually overwhelming it the way the sun’s rays fill and cover the world.