Shloka 26
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
ततस्त्वभूद् वै तलतालशब्द: सशड्रभेरीपणवप्रणाद: । प्रक्षेडितज्यातलनि:स्वनं तं वैकर्तनं पूजयतां कुरूणाम्,फिर तो वहाँ कर्ण बार-बार प्रत्यंचा खींचकर धनुषकी टंकार फैलाने लगा और उसकी प्रशंसा करनेवाले कौरवोंके दलमें हथेलियों और तालियोंकी गड़गड़ाहट होने लगी। शंख बज उठे, नगाड़े पीटे जाने लगे और ढोलोंका गम्भीर शब्द सब ओर गूँजने लगा
tatas tv abhūd vai talatālaśabdaḥ saśaṅkhabherīpaṇavapraṇādaḥ | prakṣeditajyātalaniḥsvanaṃ taṃ vaikartanaṃ pūjayatāṃ kurūṇām ||
പിന്നീട് അവിടെ കൈയടിയുടെ ഇടിമുഴക്കം ഉയർന്നു; ശംഖം, ഭേരി, പണവം എന്നിവയുടെ നാദം മുഴങ്ങി. വൈകർത്തനനായ കർണ്ണൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ജ്യാ വലിച്ചുവിടുമ്പോൾ ധനുസ്സിന്റെ ടങ്കാരം പരന്നു; അവനെ ആദരിക്കുന്ന കൗരവരുടെ നിരകളിൽ ഉല്ലാസഘോഷവും വാദ്യനാദവും കവിഞ്ഞൊഴുകി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public acclaim and martial spectacle can amplify collective confidence and aggression. Ethically, it invites reflection on how crowds and praise can intensify the momentum toward conflict, sometimes eclipsing sober discernment (dharma-vicāra).
In the Kaurava camp, Karṇa repeatedly draws his bowstring to produce a loud twang, and the Kauravas celebrate him. The scene is filled with applause, conches, and drums—signaling readiness for battle and rallying the troops around Karṇa’s prowess.