Shloka 35
Aśvatthāman’s Admonition to Karṇa on Boasting, Varṇa-Duties, and the Threat of Arjuna
Virāṭa-parva, Adhyāya 45
उवाच पार्थो मा भैषी: प्रहस्य स्वनवत् तदा,यह सुनकर अर्जुन खिलखिलाकर हँस पड़े और बोले--“वीर! डरो मत! कौरवोंकी घोषयात्राके समय जब मैंने महाबली गन्धर्वोंके साथ युद्ध किया था, उस समय मेरा सखा या सहायक कौन था? जब देवताओं और दानवोंसे भरे हुए उस अत्यन्त भयंकर खाण्डववनमें मैं युद्ध कर रहा था, उस समय मेरा साथी कौन था?
uttara uvāca — uvāca pārtho mā bhaiṣīḥ prahasya svanavat tadā |
അപ്പോൾ പാർഥൻ (അർജുനൻ) ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു— “വീരാ, ഭയപ്പെടേണ്ട. കൗരവരുടെ ഘോഷയാത്രക്കാലത്ത് ഞാൻ മഹാബലമുള്ള ഗന്ധർവന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അപ്പോൾ എന്റെ സഖാവോ സഹായിയോ ആരായിരുന്നു? ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും നിറഞ്ഞ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അപ്പോൾ എന്റെ കൂട്ടാളി ആരായിരുന്നു?”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Arjuna models fearlessness grounded in proven capability and composure: he reassures Uttara by recalling earlier perilous battles, implying that courage and steadiness are part of a warrior’s duty and that panic is unnecessary when one has the means and resolve to act.
Uttara narrates that Arjuna laughs and tells him not to fear. Arjuna cites two famous past episodes—his encounter with the Gandharvas during the Kauravas’ cattle-raid and his fighting in the terrifying Khāṇḍava forest—to emphasize that he has faced formidable dangers before without needing a protector, and thus Uttara should trust him now.