Shloka 9
शमीवृक्षस्थायुधप्रकाशनम् / Revelation and Identification of the Weapons on the Śamī Tree
द्रोणेन च सपुत्रेण महेष्वासेन धीमता । हृष्टरोमा भयोद्विग्न: पार्थ वैराटिरब्रवीत्,वह भारी सेना हाथी, घोड़ों एवं रथोंसे भरी हुई थी। कर्ण, दुर्योधन, कृपाचार्य, भीष्म, अश्वत्थामा और महान् धनुर्धर एवं परम बुद्धिमान् द्रोण उसकी रक्षा कर रहे थे। उसे देखकर विराटपुत्र उत्तरके रोंगटे खड़े हो गये। उसने भयसे व्याकुल होकर अर्जुनसे कहा
vaiśampāyana uvāca |
droṇena ca saputreṇa maheṣvāsena dhīmatā |
hṛṣṭaromā bhayodvignaḥ pārtha vairāṭir abravīt ||
മഹാവില്ലാളിയും പരമബുദ്ധിമാനുമായ ദ്രോണൻ, തന്റെ പുത്രനോടുകൂടെ, ആ സൈന്യത്തെ കാത്തുനിന്നു. അതുകണ്ട് വിരാടപുത്രൻ ഉത്തരൻ ഭയത്തിൽ കലങ്ങി; അവന്റെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. ആശങ്കയിൽ വിറച്ച് അവൻ പാർഥനോട് (അർജുനനോട്) പറഞ്ഞു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the natural rise of fear when confronted with overwhelming power, and the ethical need for steadiness and right counsel in crisis. It sets up the contrast between untrained panic and the composed discernment expected of a kṣatriya guided by dharma and experienced leadership.
Uttara, the prince of Virāṭa, sees the opposing force guarded by Droṇa and his son Aśvatthāmā and becomes terrified—his hair stands on end. In that frightened state he turns to Arjuna (Pārtha) and begins to speak, leading into the ensuing dialogue and Arjuna’s assumption of the true warrior role.