त्रिगर्त-मात्स्य-संग्रामः
The Trigarta–Matsya Engagement at Twilight
सुवर्णपृष्ठं सूर्याभं सूर्यदत्तो5भ्यहारयत् । दृढ्मायसगर्भ च श्षेतं वर्म शताक्षिमत्
suvarṇapṛṣṭhaṃ sūryābhaṃ sūryadatto 'bhyahārayat | dṛḍham āyasagarbhaṃ ca śvetaṃ varma śatākṣimat ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— സൂര്യദത്തൻ ഒരു ശ്വേത കവചം കൊണ്ടുവന്നു; അതിന്റെ പൃഷ്ഠഭാഗം സ്വർണജടിതവും സൂര്യസമപ്രഭയും ആയിരുന്നു. അത് ദൃഢമായിരുന്നു, അകത്ത് ലോഹസാരമുള്ളതും, മുകളിൽ നൂറ് കണ്ണുപോലുള്ള ചിഹ്നങ്ങളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയതുമായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined readiness: power and protection (symbolized by radiant, strong armor) should be assumed as a duty, not for vanity—strength is ethically meaningful when aligned with rightful purpose and restraint.
In Vaiśampāyana’s narration, Sūryadatta brings and presents a splendid, sturdy white armor—gold-backed, sun-bright, and iron-cored—indicating a moment of arming and preparation for impending conflict or danger.