Shloka 9
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
यस्यां भीमस्तथा शेते मृगराज इव श्वसन् । वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहती हुई मनस्विनी द्रौपदीने उस भवनमें प्रवेश किया, जिसमें सिंहकी भाँति साँसें खींचते हुए भीमसेन सो रहे थे ।।
yasyāṃ bhīmas tathā śete mṛgarāja iva śvasan |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! ദൃഢമനസ്സുള്ള ദ്രൗപദി ആ ഭവനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ ഭീമസേനൻ സിംഹത്തെപ്പോലെ ഗംഭീരമായി ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് നിദ്രയിലായിരുന്നു. അവളുടെ ദിവ്യരൂപം മൂലം മഹാത്മ ഭീമന്റെ ആ മഹാനസശാല ശോഭാസമൃദ്ധി പ്രാപിച്ച് തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു; ശുചിസ്മിതയായ പാഞ്ചാലി അടുക്കളയിലെത്തി ഭീമസേനന്റെ സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even under concealment and hardship, inner nature and duty persist: Bhīma’s protective power remains palpable, while Draupadī’s composed resolve reflects ethical endurance—maintaining purpose and vigilance without abandoning dharma during perilous anonymity.
Vaiśampāyana describes Draupadī entering the place where Bhīma is asleep; Bhīma’s heavy, lion-like breathing emphasizes his latent strength. The moment sets a tense domestic scene within the Pandavas’ hidden year in Virāṭa’s domain.