Shloka 4
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
द्रौपहुुवाच (नाहं शक््या त्वया <प्रष्ठुं निषादेनेव ब्राह्मणी । मा गमिष्यसि दुर्बुद्धे गतिं दुर्गान्तरान्तराम् ।। द्रौपदी बोली--दुर्बुद्धे! जैसे निषाद ब्राह्मणीका स्पर्श नहीं कर सकता, उसी प्रकार तुम भी मुझे छू नहीं सकते। तुम मेरा तिरस्कार करके भारी-से-भारी दुर्गतिमें न पड़ो। यत्र गच्छन्ति बहव: परदाराभिमर्शका: । नरा: सम्भिन्नमर्यादा: कीटवच्च गुहाशया: ।।) उस दुरवस्थामें न जाओ, जहाँ धर्ममर्यादाका छेदन करनेवाले बहुत-से परस्त्रीगामी मनुष्य बिलमें सोनेवाले कीड़ोंकी भाँति जाया करते हैं। अप्रैषीद् राजपुत्री मां सुराहारीं तवान्तिकम् | पानमाहर मे क्षिप्रं पिपासा मे5ति चाब्रवीत्,राजकुमारी सुदेष्णाने मुझे मदिरा लानेके लिये तुम्हारे पास भेजा है। उनका कहना है --'मुझे बड़े जोरकी प्यास लगी है; अतः शीघ्र मेरे लिये पीने योग्य रस ले आओ'
apraiṣīd rājaputrī māṃ surāhārīṃ tavāntikam | pānam āhara me kṣipraṃ pipāsā me iti cābravīt ||
രാജകുമാരി എന്നെ—മദ്യം കൊണ്ടുവരുന്ന ദാസിയെ—നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു—‘എനിക്ക് കടുത്ത ദാഹമുണ്ട്; അതിനാൽ വേഗം എനിക്ക് കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരിക.’
कीचक उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how authority can be misused through seemingly ordinary commands; ethically, it warns that pretexts and official errands can become tools for coercion, and that dharma requires vigilance against such abuse.
Kīcaka claims that the queen/princess has sent him as the wine-bearer to the addressed person, ordering that a drink be brought quickly because she is thirsty—setting up a pretext within the palace episode surrounding Draupadī’s concealment and Kīcaka’s misconduct.