Shloka 12
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
स पपात तदा भूमौ रक्षोबलसमाहत: । विघूर्णमानो निश्रेष्टश्छिन्नममूल इव द्रुम:,राक्षसद्वारा बलपूर्वक आहत होकर कीचकके सारे शरीरमें चक्कर आ गया और वह जड़से कटे हुए वृक्षकी भाँति निश्चेष्ट होकर पृथ्वीपर गिर पड़ा
sa papāta tadā bhūmau rakṣo-bala-samāhataḥ | vighūrṇamāno niśceṣṭaś chinnamūla iva drumaḥ ||
രാക്ഷസന്റെ മഹാബലത്താൽ ശക്തമായി അടിക്കപ്പെട്ട കീചകൻ അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ വീണു; ശരീരമൊട്ടാകെ തലചുറ്റൽ പിടിച്ച്, വേരറുത്ത വൃക്ഷംപോലെ നിശ്ചലനായി കിടന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sudden collapse of arrogance and brute force when confronted by superior strength; violence rooted in pride proves unstable, falling as easily as a tree severed from its roots.
A man is struck powerfully by a rākṣasa; he staggers in a daze, becomes inert, and drops to the ground, compared to a tree cut at the root.