Shloka 16
अध्याय १५ — कीचकस्य अत्याचारः, द्रौपद्याः सभाशरणगमनम्
Kīcaka’s coercion and Draupadī’s appeal in the assembly
राजपुत्री! आपके अधीन तो और भी बहुत-सी दासियाँ हैं; उन्हींमेंसे किसी दूसरीको भेज दीजिये। आपका कल्याण हो। मेरे जानेसे कीचक मेरा अपमान करेगा ।। सुदेष्णोवाच नैव त्वां जातु हिंस्पात् स इत: सम्प्रेषितां मया । इत्युक्त्वा प्रददौ पात्र॑ं सपिधानं हिरण्मयम्,सुदेष्णा बोली--शुभे! मैंने तुम्हें यहाँसे भेजा है, अतः वह कभी तुम्हें कष्ट नहीं देगा। यह कहकर सुदेष्णाने द्रौपदीके हाथमें ठक्कनसहित एक सुवर्णमय पात्र दे दिया
rājaputrī! tvad-adhīnāḥ khalu anyā api bahvyaḥ dāsyaḥ santi; tāsām madhyāt kām api anyāṃ preṣaya. śubhaṃ te. mama gamanena kīcakaḥ mām apamāniṣyati. sudēṣṇovāca: naiva tvāṃ jātu hiṃsyāt sa itaḥ samprēṣitāṃ mayā. ity uktvā pradadau pātraṃ sa-pidhānaṃ hiraṇmayam.
സുദേഷ്ണ പറഞ്ഞു— ഹേ ശുഭേ! എന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഇവിടെ നിന്ന് അയക്കപ്പെടുന്ന നിന്നെ അവൻ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കുകയില്ല. എന്ന് പറഞ്ഞ് സുദേഷ്ണ മൂടിയോടുകൂടിയ ഒരു സ്വർണ്ണപാത്രം ദ്രൗപദിയുടെ കൈയിൽ നൽകി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the ethical duty to protect the vulnerable and the danger of assuming that social rank alone can prevent wrongdoing. Draupadī anticipates harm and seeks a safer alternative; Sudeṣṇā’s assurance reveals how authority can be overestimated when confronting entrenched power and desire.
Draupadī (serving incognito in Virāṭa’s palace) asks the queen Sudeṣṇā to send another maid instead, fearing Kīcaka’s misconduct if she goes. Sudeṣṇā insists Kīcaka will not harm her because the queen herself is sending her, and she hands Draupadī a lidded golden vessel to carry.