Shloka 18
अगस्त्य-वातापि-उपाख्यानम्
Agastya and Vātāpi: Ilvala’s stratagem; Lopāmudrā’s emergence
भगीरथो वसुमना गय: पूरु: पुरूरवा: । चरमाणास्तपो नित्य॑ स्पर्शनादम्भसक्ष ते,तथा त्वमपि राजेन्द्र लब्धासि विपुलां श्रियम् । जैसे राजा नृग, उशीनरपुत्र शिबि, भगीरथ, वसुमना, गय, पूरु तथा पुरूरवा आदि नरेशोंने सदा तपस्यापूर्वक तीर्थयात्रा करके वहाँके जलके स्पर्श और महात्माओंके दर्शनसे पावन यश और प्रचुर धन प्राप्त किये थे; उसी प्रकार तुम भी तीर्थयात्राके पुण्यसे विपुल सम्पत्ति प्राप्त कर लोगे
Bhagīratho Vasumanā Gayaḥ Pūruḥ Purūravāḥ | caramāṇās tapo nityaṃ sparśanād ambhasaś ca te, tathā tvam api rājendra labdhāsi vipulāṃ śriyam ||
ഭഗീരഥൻ, വസുമനൻ, ഗയൻ, പൂരു, പുരൂരവസ്—ഈ പുരാതന രാജാക്കന്മാർ തീർത്ഥയാത്രയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും നിത്യ തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. പുണ്യജലത്തിന്റെ സ്പർശമാത്രത്താലും മഹാത്മാക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്താലും അവർ നിർമലമായ യശസ്സും സമൃദ്ധിയും നേടി. അതുപോലെ, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, നീയും വിപുലമായ ശ്രീ പ്രാപിക്കും।
लोगश उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage undertaken with discipline (tapas) and reverent contact with sacred waters and holy persons yields purifying merit that supports both ethical renown (yaśas) and worldly well-being (śrī), especially for a ruler committed to dharma.
Lomaśa encourages the king he addresses by citing exemplary ancient kings who gained fame and prosperity through tīrtha-yātrā and austerity; he assures that similar merit will accrue to the listener through the same practice.