Shloka 29
Tīrtha-yātrā: Prayāga-saṅgama and Gayaśiras—Rājarṣi Gaya’s Mahāyajña
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशास्तूणवन्त: समार्गणा: । प्राडमुखा: प्रययुर्वीरा: पाण्डवा जनमेजय,जनमेजय! वीर पाण्डव आवश्यक अस्त्र-शस्त्र ले कमरमें तलवार बाँधकर पीठपर तरकस कसे हुए हाथोंमें बाण लिये पूर्वदिशाकी ओर मुँह करके वहाँसे प्रस्थित हुए
sāyudhā baddha-nistriṁśās tūṇa-vantaḥ sa-mārgaṇāḥ | prāḍ-mukhāḥ prayayur vīrāḥ pāṇḍavā janamejaya ||
ജനമേജയാ! വീര പാണ്ഡവർ ആയുധസജ്ജരായി; അരയിൽ വാളുകൾ കെട്ടി, പിന്നിൽ തൂണീർ മുറുക്കി, കൈയിൽ അമ്പുകൾ പിടിച്ച്, കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined readiness and purposeful action: the Pāṇḍavas equip themselves properly and proceed in an orderly manner, reflecting kṣatriya responsibility—acting with preparedness rather than impulse.
Vaiśampāyana narrates to King Janamejaya that the Pāṇḍavas, fully armed with swords, quivers, and arrows, depart from their location and proceed eastward, indicating the start of a determined movement toward their next undertaking.