Shloka 59
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
तत्राभिषेकं कुर्वाण: पितृदेवार्चने रत: । अश्वमेधमवाप्रोति गतिं च परमां व्रजेत्,राजन! तदनन्तर पर्वतश्रेष्ठ चित्रकूटमें सब पापोंका नाश करनेवाली मन्दाकिनीके तटपर पहुँचकर उसमें स्नान करे और देवताओं तथा पितरोंकी पूजामें लग जाय। इससे वह अश्वमेधयज्ञका फल पाता और परम गतिको प्राप्त होता है
tatrābhiṣekaṃ kurvāṇaḥ pitṛdevārcane rataḥ | aśvamedham avāpnoti gatiṃ ca paramāṃ vrajet, rājan |
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! അവിടെ അഭിഷേകം നടത്തി ദേവന്മാരുടെയും പിതൃകളുടെയും ആരാധനയിൽ നിരതനായിരിക്കുന്നവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം പ്രാപിക്കുകയും പരമഗതിയിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യും. തുടർന്ന് പർവതശ്രേഷ്ഠമായ ചിത്രകൂടത്തിലെത്തി, സർവപാപനാശിനിയായ മന്ദാകിനിയുടെ തീരത്ത് സ്നാനം ചെയ്ത് ദേവ–പിതൃപൂജനത്തിൽ ഏർപ്പെടണം. ഇതുവഴി അവൻ അശ്വമേധഫലം നേടി പരമലക്ഷ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sincere ritual purity and devoted worship of gods and ancestors at a sacred tīrtha can confer extraordinary merit—symbolically equated here with the fruit of the Aśvamedha—and orient a person toward the highest spiritual destiny.
Pulastya instructs the king about a sacred sequence of pilgrimage acts: performing consecration, bathing at the Mandākinī by Citrakūṭa, and engaging in worship of devas and pitṛs; he states the resulting reward as Aśvamedha-like merit and attainment of the supreme goal.