Shloka 11
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेकान् वादित्रगीतार्थगुणांश्व॒ सर्वान् । न शर्म लेभे परवीरहन्ता भ्रातृन् स्मरन् मातरं चैव कुन्तीम्,शत्रुवीरोंका हनन करनेवाले वीर अर्जुनने नृत्य-सम्बन्धी अनेक गुणोंकी शिक्षा पायी। वाद्य और गीत-विषयक सभी गुण सीख लिये। तथापि भाइयों और माता कुन्तीका स्मरण करके उन्हें कभी चैन नहीं पड़ता था
sa śikṣito nṛtyaguṇān anekān vāditragītārthaguṇāṁś ca sarvān | na śarma lebhe paravīrahantā bhrātṝn smaran mātaraṁ caiva kuntīm ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ശത്രുവീരഹന്താവായ അർജുനൻ നൃത്തകലയുടെ അനേകം ഗുണങ്ങളിൽ പരിശീലനം നേടി; വാദ്യവും ഗാനവും സംബന്ധിച്ച എല്ലാ സൂക്ഷ്മഗുണങ്ങളും കൈവശമാക്കി. എങ്കിലും സഹോദരന്മാരെയും മാതാവ് കുന്തിയെയും സ്മരിച്ചപ്പോൾ അവന് ശാന്തി ലഭിച്ചില്ല; അവന്റെ ഹൃദയം വിശ്രമിച്ചില്ല।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly accomplishments and refined arts do not automatically bring serenity; remembrance of one’s obligations and loved ones can outweigh external success, pointing to the primacy of dharma and familial responsibility over mere skill.
Arjuna has undergone training in dance, instrumental music, and singing, but despite this progress he remains inwardly unsettled because he continually thinks of his brothers and his mother Kuntī.