Shloka 21
Yudhiṣṭhira’s Reproof and Vow-Logic: On Dice-Deception, Exile Terms, and the Governance of Anger
Adhyāya 35
अश्रौषीस्त्वं राजधर्मान् यथा वै मनुरब्रवीत् । क्ररान् निकृतिसम्पन्नान् विहितानशमात्मकान्,बुद्धया वीर्येण संयुक्त: श्रुेतेनाभिजनेन च । महाराज! आपने राजधर्मका वर्णन तो सुना ही होगा, जैसा मनुजीने कहा है। फिर क्रूर, मायावी, हमारे हितके विपरीत आचरण करनेवाले तथा अशान्तचित्तवाले दुरात्मा धृतराष्ट्रपुत्रोंका अपराध आप क्यों क्षमा करते हैं? पुरुषसिंह! आप बुद्धि, पराक्रम, शास्त्रज्ञान तथा उत्तम कुलसे सम्पन्न होकर भी जहाँ कुछ काम करना है, वहाँ अजगरकी भाँति चुपचाप क्यों बैठे हैं?
aśrauṣīs tvaṃ rājadharmān yathā vai manur abravīt | krūrān nikṛtisampannān vihitān aśamātmakān | buddhyā vīryeṇa saṃyuktaḥ śrutena abhijanena ca |
ഭീമൻ പറഞ്ഞു— മഹാരാജാവേ! മനു പ്രസ്താവിച്ച പ്രകാരം രാജധർമ്മങ്ങൾ നീ തീർച്ചയായും കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. എങ്കിൽ പിന്നെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ദുഷ്ടപുത്രന്മാരായ ആ ദുരാത്മാക്കളുടെ കുറ്റങ്ങൾ നീ എന്തിന് ക്ഷമിക്കുന്നു? അവർ ക്രൂരരും കപടത്തിൽ നിപുണരുമാണ്; നമ്മുടെ ഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും അശാന്തചിത്തരുമാണ്. പുരുഷസിംഹാ! ബുദ്ധി, പരാക്രമം, ശാസ്ത്രജ്ഞാനം, ഉത്തമകുലം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നനായിട്ടും, കർത്തവ്യസമയത്ത് നീ അജഗരത്തെപ്പോലെ മൗനമായി ഇരിക്കുന്നതെന്ത്?
भीमसेन उवाच